มองหน้ากัน ไม่ได้พูดอะไรอีก ไม่นานหลังจากนั้นขณะที่เย่หนานเทียนและอู่จื่อโจวอยู่ด้วย เฉินเฟิงเห็นคนที่เคยแข็งแกร่งมากๆที่โถงชั้นหนึ่ง
เขาสวมชุดคลุมตัวยาวสีดำ เป็นชายชราซูบผอม มองดูแล้วไม่มีอะไรแปลกตา หากเดินอยู่ตรงท้องถนนก็เป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
แต่ไม่ว่าใครก็คิดไม่ถึงชายชราธรรมดาๆคนนี้ เมื่อสิบกว่าปีก่อนแข็งแกร่งมาก ในวงการศิลปะการต่อสู้แทบจะไม่มีมีใครไม่รู้จัก
ตอนที่เฉินเฟิงมองชายชราอย่างพิจารณา ชายชราเองก็มองมาที่เฉินเฟิง
เพียงแค่มองแวบหนึ่ง หัวใจเฉินเฟิงบีบรัดด้วยความตกใจ ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความหลักแหลมและเย็นยะเยือก ภายใต้สายตานี้เหมือนความลับทุกอย่างของเฉินเฟิงถูกเปิดเผยออกมา ไม่สามารถซ่อนเอาไว้ นี่เป็นความรู้สึกแรกของเฉินเฟิง
“คุณคือเฉินเฟิงใช่ไหม พระสันตะปาปารับสั่งให้ฉันมารับคุณ！”
ชายชรายิ้มแล้วพูดกับเฉินเฟิง
“ขอบคุณครับ！”
เฉินเฟิงรีบพยักหน้า
แซคพยักหน้า ชำเลืองมองเย่หนานเทียนเหมือนไม่มีเจตนาที่จะมอง จากนั้นหมุนตัวหันหลัง
เฉินเฟิงเดินตามไปโดยไม่ลังเล ส่วนเย่หนานเทียนและอู่จื่อโจวยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้ไปไหน
หลังจากออกมาจากโรงแรม หน้าประตูโรงแรมมีรถม้าจอดเอาไว้สองคัน ที่นี่มียานพาหนะแบบนี้น้อยมาก ม้าเป็นม้าเลือดล้ำค่า และบนรถม้าปักด้วยลวดลายสลับซับซ้อน
บนรถม้ามีราชองครักษ์สองคน บริเวณโดยรอบรถม้ามีราชองครักษ์อีกแปดคน
หลังจากเฉินเฟิงมาถึง สายตาทั้งแปดคู่จับจ้องม
