าที่เฉินเฟิง แววตาเคล้าไปด้วยเจตนาฆ่า เต็มไปด้วยความเกลียดชัง
ที่พวกเขาเป็นแบบนี้ เพราะระหว่างการประลองเฉินเฟิงตัดแขนของอาเธอร์ทิ้งหนึ่งข้าง และในฐานะที่อาเธอร์เป็นหัวหน้าราชองครักษ์ แน่นอนว่าคนของเขาต้องเกลียดเฉินเฟิงเป็นธรรมดา
แต่พวกเขาก็ได้รับการฝึกอบรมมาเป็นอย่างดี ปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด วันนี้หน้าที่ของพวกเขาคือปกป้องเฉินเฟิง ด้วยเหตุนี้ราชองครักษ์ทั้งแปดคนไม่ได้พูดแล้วเบนสายตาไปรอบๆ
“เชิญครับ！”
แซคมองเฉินเฟิงแล้วผายมือ
“ขอบคุณครับ！”
เฉินเฟิงพูดขอบคุณ จากนั้นขึ้นไปบนรถม้าหนึ่งในนั้น
หลังจากเฉินเฟิงขึ้นไปบนรถม้า แซคเดินไปที่รถม้าอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะขึ้นรถได้กวาดสายตามองกระจกฝั่งตรงหน้า
“เกิดอะไรขึ้น ไอ้แก่แซคก็โผล่มาที่นี่ด้วย หรือว่ามันมาเพื่อปกป้องไอ้เด็กเปรตเฉินเฟิง? ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ！”
ฝั่งตรงข้ามโรงแรม โซโลเปิดหน้าต่างเบาๆแล้วมองไปด้านนอกอย่างระมัดระวัง การกระทำของเขาดึงดูดสายตาของแซค
โซโลตกใจ แววตาของแซคกำลังตักเตือน จุดนี้โซโลรู้ดีแก่ใจ
“คิดไม่ถึงจริงๆว่าไอ้แก่แซคจะโผล่มาที่นี่ด้วย！” กงปุ่นเหย่อู่ขมวดคิ้วเป็นปม แววตาฉายความตกตะลึง
หงเทียนป้ากลับนิ่งเงียบ เขาและกงปุ่นเหย่อู่ โซโลทั้งสามคนเฝ้าที่นี่เพื่อฆ่าเฉินเฟิง แต่ตอนนี้มีแซคที่เป็นยอดฝีมือคอยปกป้องเอาไว้ พวกเขาไม่มีความมั่นใจแม้แต่น้อยว่าจะสามารถฆ่าเฉินเฟิงได้
“ตอนที่แซคมีชื่อเสียง พวกเขายังเป็นแค่จอมยุท
