พูดของเฉินเฟิงในตอนนี้ อู่จื้อโจวจึงเชื่อมาก
“เสี่ยวเฟิงเป็นศิษย์น้องของนาย นายน่าจะรู้จักเขาดีกว่าฉัน แต่จากที่ฉันเข้าใจ เขาไม่น่าจะใช่คู่ต่อสู้ของวิลเลียม ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงมีความมั่นใจแบบนี้！”
หลังจากอู่จื้อโจวและเย่หนานเทียนพวกเขาเดินออกไปนั้น อู่จื้อโจวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยพูดกับเย่หนานเทียน
“ความมั่นใจของเขามาจากอะไร ฉันเองก็ไม่รู้แน่ชัด แต่ฉันเชื่อมั่นในตัวเขา！” แววตาของเย่หนานเทียนทอดมองไปไกลด้วยความมุ่งมั่น
ห้องภายในโรงแรม ในมือของเฉินเฟิงถือขวดเล็กๆเอาไว้ ในขวดมีของเหลวประมาณครึ่งขวด
นี่คือน้ำโสมร้อยปีที่อู่จื้อโจวเตรียมเอาไว้ให้เฉินเฟิงโดยเฉพาะ แน่นอนว่าแตกต่างจากยารักษาบาดแผลอื่นๆ
ยาปกติทั่วไปบ้างก็ไม่ส่งผลต่อจอมยุทธ์ ไม่ก็ส่งผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ถึงขั้นรักษาบาดแผลอย่างรวดเร็ว
ตอนที่จุกขวดดึงออกกลิ่นหอมฟุ้งโฉยออกมา ยาที่หอมกรุ่นนี้เพียงแค่สูดดมหนึ่งฟอด ก็ทำให้กระปรี้กระเปร่า ยานี้ราคาแพงมาก แม้จะเป็นชนชั้นสูงก็ยากที่จะตามหาพบ
ในฐานะที่อู่จื้อโจวเป็นท่านผู้อาวุโสของสหพันธ์บูโด สามารถที่จะเคลื่อนย้ายยาเหล่านี้
อีกทั้งสหพันธ์บูโดคือพันธมิตรของจอมยุทธ์ ยาสมุนไพรต่างๆที่เป็นประโยชน์ต่อจอมยุทธ์จึงรวบรวมเอาไว้ไม่น้อย
เพื่อที่สหพันธ์บูโดจะอบรมฝึกสอนคนใหม่เลี่ยงไม่ได้ที่จะได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นยาเหล่านี้จึงสามารถย่นระยะเวลาในการรักษาได้ดีกว่า
ตอนเปิดจุกขวดออก เฉินเฟิงไม่ได้ลัง
