่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
“สำหรับการแข่งของเฉินเฟิงกับอาเธอร์ นายคิดว่าไง!”
อู่จื่อโจวลังเลนิดหน่อย และถามสิ่งที่สงสัยออกมา
“อาเธอร์เป็นหัวหน้าองครักษ์แห่งคูเรีย อายุยังน้อยก็ขึ้นมาถึงตำแหน่งนี้ได้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะพระสันตะปาปาให้ความสำคัญกับเขา อีกส่วนเพราะเห็นฝีมือแกร่งมากของเขา การแข่งครั้งก่อนผมก็พอเข้าใจบ้าง ครั้งนี้ท่าจะลำบากหน่อย!”
เย่หนานเทียนคิ้วขมวด พลางพูดต่อ: “ผมรู้จักฝีมือเฉินเฟิงดี การแข่งครั้งนี้ไม่รู้ว่าเฉินเฟิงจะพัฒนาฝีมือตัวเองขึ้นไปอีกระดับเพื่อผ่านศึกครั้งนี้ไปได้ไหม!”
“นายกลัวเขาจะถูกฆ่าหรอ?”
อู่จื่อโจวถอนหายใจยาวก่อนพูด
“ไม่กลัวได้หรอ!”
เย่หนานเทียนยิ้มเศร้า: “ถึงจะบอกว่ากลัว แต่ผมก็หวังว่าเฉินเฟิงจะเซอร์ไพร์สพวกเรา และทำเรื่องที่ทุกคนตกตะลึงออกมา ผมยิ่งหวังว่าเขาจะสามารถเอาชนะอาเธอร์หัวหน้าองครักษ์คูเรียไปได้!”
“อืม!”
อู่จื่อโจวแอบพยักหน้าพลางมองไปด้านนอกด้วยสีหน้าครุ่นคิด
ที่โรงแรมเฉินเฟิงนั่งขัดสมาธิ ไม่รู้เรื่องอะไรภายนอกเลย เขาในตอนนี้หมกมุ่นอยู่ในศิลปะการต่อสู้ ทุ่มเททั้งกายใจศึกษากระบวนท่า เพื่อรับมือการแข่งที่กำลังจะมาถึง
สมองของเฉินเฟิงครุ่นคิดถึงกระบวนท่าฟันเทพเจ้าแห่งสงครามของอาเธอร์ไม่หยุด ตั้งแต่อาเธอร์ออกท่าจัดการอาวุธลับรัสเซียในเสี้ยววินาที เฉินเฟิงเก็บรายละเอียดท่วงท่าทั้งหมดไว้ในสายตา
