แค้นนี้จะชำระยังไง!”
เฉินเฟิงก้าวไปหาจั่วจู้พลางเอ่ย “เมื่อวานนายคิดว่าตัวเองเก่งมากเลยทำร้ายเทียนอิงพวกพ้องของฉัน แถมยังหักขาเขาไปข้างหนึ่ง อีกทั้งยังปากเสียดูถูกวงการศิลปะการต่อสู้ประเทศหวาของฉัน วันนี้ฉันจะคืนให้นายทั้งหมด!”
เอ่ยจบเฉินเฟิงก็สะบัดขาเร็วดั่งสายฟ้าและเตะเข้าที่ขาข้างหนึ่งของจั่วจู้
เสียงกร๊อบดังขึ้นครั้งหนึ่ง กระดูกต้นขาของจั่วจู้แตกหักทว่าไม่ได้แตกละเอียด นั่นก็เป็นเพราะเฉินเฟิงตั้งใจควบคุมแรงเตะไว้ แค่พอให้จั่วจู้ได้รู้สึกเจ็บ และเมื่อจบการแข่งขันแค่ไปพบแพทย์เพื่อต่อกระดูกก็สามารถกลับมาเป็นปกติได้ เช่นนี้เทียนอิงก็จะสามารถลบล้างความอัปยศที่เกิดขึ้นเมื่อวานด้วยตัวเองได้
“วันนี้หักขานายทั้งสองข้าง ถือว่าทำโทษที่นายหักขาพวกพ้องฉันไปข้างหนึ่ง!”
เฉินเฟิงเก็บขากลับมาจากนั้นก็กระชากผมจั่วจู้แล้วหิ้วอีกฝ่ายขึ้นมา ทำให้หน้าของอีกฝ่ายหันไปยังทิศทางที่เทียนอิงอยู่
“ตอนนี้นายต้องสำนึกผิดที่เมื่อวานนายดูถูกศักดิ์ศรีเพื่อนฉัน!”
เอ่ยจบเฉินเฟิงก็ไม่รอให้จั่วจู้ได้แสดงความเห็น เขากดศีรษะของจั่วจู้ให้แนบลงกับพื้นทันที
เสียงตุบดังขึ้นครั้งหนึ่ง จั่วจู้รู้สึกเพียงว่าเวียนศีรษะตาลายและเจ็บบริเวณหน้าผากราวกับถูกไฟเผา
เทียนอิงที่นั่งอยู่บริเวณที่นั่งของผู้ชมได้ยินคำพูดของเฉินเฟิงอย่างชัดเจน เมื่อเห็นการกระทำของอีกฝ่ายเทียนอิงก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจจนน้ำตาคลอเบ้า ภาพเหตุการณ์ในวันนี้เขาจะไม
