่มีวันลืม
เทียนอิงและเฉินเฟิงเจอกันตอนคัดเลือกตัวแทนที่จะเข้าร่วมการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ระดับโลก ตอนนั้นเทียนอิงก็สนใจเฉินเฟิงที่พอมีชื่อเสียงอยู่แล้ว ส่วนเทียนอิงที่เป็นคนซื่อตรงก็ได้รับความรู้สึกดีๆจากเฉินเฟิง
ตอนหลังพวกเขาทั้งสองคนกลายเป็นตัวแทนของประเทศหวาเพื่อมาแข่งขันศิลปะการต่อสู้ระดับโลก ถึงแม้เทียนอิงจะมองเฉินเฟิงเป็นคู่แข่งและแบบอย่างของตัวเองมาโดยตลอด ทว่าเขารู้ดีแก่ใจว่าเฉินเฟิงเก่งกว่าเขามาก
ถึงแม้จะเป็นแบบนั้นแต่เขาก็ไม่ย่อท้อ ฝ่าฟันอุปสรรคจนเข้าสู่รอบแปดคน เรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์เล็กๆเลยก็ว่าได้ จนกระทั่งเขามาเจอกับจั่วจู้และโดนหักขาไปข้างหนึ่ง
หลังจากขาหักเทียนอิงก็ถึงกับมีความคิดที่จะอยากตาย สูญเสียความตั้งใจในฐานะจอมยุทธ์ไปแล้ว ทว่าตอนนี้เฉินเฟิงลุกขึ้นมาพาเขาออกจากเงามืดนี้
วันนี้เฉินเฟิงทำให้จั่วจู้คุกเข่าสำนึกผิดต่อเพื่อนคนนี้ท่ามกลางคนมากมาย ตอนนี้เขารู้สึกเพียงว่าขอแค่เฉินเฟิงเอ่ยปาก เขาก็พร้อมจะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปพร้อมกับเฉินเฟิง
บางครั้งความรู้สึกแบบนั้นก็ไม่จำเป็นต้องพูดออกมา
“ไอ้……สวะ……”
ตอนนี้ใบหน้าของจั่วจู้อาบไปด้วยเลือดจนไม่เห็นเค้าเดิม ทว่าความรู้สึกอัปยศทำให้เขาดิ้นรนขัดขืนที่จะลุกขึ้นยืน
“หากไม่ใช่เพราะตอนนั้นประเทศญี่ปุ่นแพร่งพรายร่องรอยของเย่หนานเทียนศิษย์พี่ของฉัน ทำให้พวกออกัสตัสรุมโจมตีศิษย์พี่ของฉันจนสุดท้ายศิษย์พี่ของฉันต้องพิการ เรื่องนี้
