บทที่ 104 เยือนแดนลับอสูรวิญญาณครั้งที่สาม
แม้จะตัดสินใจแล้วว่าจะกลับไปอวดอำนาจที่หมู่บ้านเริ่มต้น แต่ลวี่หยางก็ยังตั้งใจจะเตรียมการให้พร้อมที่สุด ก่อนออกเดินทางอย่างน้อยต้องทำให้สำเร็จสามเป้าหมายย่อย
“อันดับแรก คือฐานะศิษย์สายตรงของนิกายศักดิ์สิทธิ์ เรื่องนี้ง่ายที่สุด”
“ตราบใดที่ข้าทำซ้ำการกระทำของชาติที่แล้ว เดินตามขั้นตอน เผยให้เห็นระดับรวมลมปราณสมบูรณ์ แล้วฝึกสำเร็จมหาวิชาเทพสักสายหนึ่ง ก็นับว่าเพียงพอแล้ว”
“ต่อมาคือเส้นชีพจรปฐพีแห่งเขาหัวกะโหลก”
“แม้ว่าข้าจะนำธงหมื่นวิญญาณมาเกิดใหม่ด้วยสำเร็จ สืบทอดตำหนักเหยียนโม่ลงมาได้เช่นกัน แต่กลับสูญเสียการเสริมพลังจากเส้นชีพจรปฐพีของเขาหัวกะโหลกไป”
“เรื่องนี้ต้องหาทางแก้ หากไร้พลังค้ำจุนจากเส้นชีพจรปฐพีเขาหัวกะโหลก ด้วยสภาพของซู่หนี่ว์ในตอนนี้ พลังของตำหนักเหยียนโม่ยังไม่ถึงครึ่งของความรุ่งเรืองในชาติที่แล้ว”
“สุดท้าย…คือบรรพชนตระกูลอวิ๋น”
“สมบัติสวรรค์ที่อยู่ในมือเขานั้นสำคัญกับข้ามาก อาจช่วยให้ข้าคำนวณเหตุและผลล่วงหน้า ลดทอนความแปรผันได้มากที่สุด”
สามเป้าหมายนี้ เป้าหมายแรกมอบฐานะและอำนาจ เป้าหมายที่สองค้ำพลังตนเอง เป้าหมายที่สามป้องกันเหตุไม่คาดคิด เมื่อรวมกับจ้าวซวี่เหอที่ทำหน้าที่โล่ป้องกัน ก็เท่ากับมีหลักประกันสี่ชั้น เขาไม่เชื่อว่าจะจัดการอรหันต์ฝูหลงไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น ความคิดของลวี่หยางยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น
อย่างไรเสียอรหัน
