่ชำระ จิตใจแห่งมรรคผลย่อมไม่มั่นคง!
คิดถึงตรงนี้ ลวี่หยางก็เงียบงันก่อนจะหยิบสมุดบันทึกบัญชีแค้นในใจขึ้นมา วาดวงล้อมชื่อเจ้าเฒ่าอวิ๋นเอาไว้ ให้กลายเป็นหนึ่งในเป้าหมายสำคัญของชาตินี้
ภายในถ้ำ ลวี่หยางนั่งขัดสมาธิบนพรม
เบื้องหน้าวางอยู่คือธงหมื่นวิญญาณของหลิวซิ่น สีสันขาวบริสุทธิ์ เทียบกับธงหมื่นวิญญาณในตันเถียนของลวี่หยางที่ดำคล้ำจนออกม่วงแล้ว นับว่าแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ราวฟ้ากับดิน
ชั่วพริบตา ลวี่หยางเร่งเร้าพลังวิชา
ธงหมื่นวิญญาณของหลิวซิ่นไหวสะท้านเพียงเล็กน้อย เฉินซิ่นอันก็ก้าวออกมาจากธง มองไปรอบกาย ก่อนจะเบิกตาโตหันมาจ้องลวี่หยางด้วยความประหลาดใจ
ต่อจากนั้น ลวี่หยางก็กระตุ้นธงหมื่นวิญญาณของตนเองอีกครั้ง ไม่นานนักวิญญาณธงเฉินซิ่นอันก็เดินออกมาเช่นกัน พลันสบตากับเฉินซิ่นอันร่างแท้
“เจ้าเป็นใคร!”
“เจ้าคือข้า?”
สองคนเกือบจะพูดคำเดียวกันออกมาในเวลาเดียวกัน ความแตกต่างคือร่างแท้ของเฉินซิ่นอันสั่นสะท้านไปทั้งตัว ส่วนวิญญาณธงของเฉินซิ่นอันกลับเหมือนเพียงเลียนแบบถ้อยคำของอีกฝ่าย
ไหนๆ ก็คิดจะให้วิญญาณธงของเฉินซิ่นอันไปรับภารกิจเป็นสายลับแล้ว ลวี่หยางย่อมต้องมั่นใจในความภักดีของมัน เขาจึงจัดการปรุงแต่งเพิ่มอีกชั้น วางพันธะห้ามทรยศนับไม่ถ้วนเหมือนที่ทำกับซู่หนี่ว์ ให้แน่ใจว่ามันไม่มีวันหันหลังให้ หากใจเขาเพียงขยับ วิญญาณธงก็จักกลายเป็นเถ้าธุลีทันที
“ลงมือเถอะ”
เพียงชั่วพริบตาที่ลวี่หยาง
