พิ่มกำลังภายในของตนเองตั้งแต่แรก ปรับท่าทีการต่อสู้ ก็จะสามารถเอาชนะคู่แข่งได้อย่างแน่นอน”
“ผมรู้แล้วครับ อาจารย์”
คำพูดของโซโลมีประโยชน์มาก ตอนนี้ ภาพการแข่งขันเมื่อกี้ที่ส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจของรอน ได้หายไปหมดแล้ว
หลังจากนั้นรอนก็หันหน้าเดินจากไป เตรียมตัวขึ้นแข่งขัน ส่วนเฟร์ตีตโตในตอนนี้ก็กำลังรออยู่แล้ว
ตอนนี้รอนมองดูคู่ต่อสู้ของตนเอง สายตาหรี่ลง เมื่อวานเขาเห็นด้วยตาตัวเองว่าเฟร์ตีตโตกับเฉินเฟิง ทั้งสองคนคุยกันอย่างสนิทสนม และเฉินเฟิงก็ยอมให้อีกฝ่ายลงมือกับตนเองอยู่บนเวทีอย่างเต็มที่ เห็นทีความสัมพันธ์น่าจะไม่ธรรมดาแน่
คิดเช่นนี้แล้วในใจของรอนก็ไม่พอใจขึ้นมา โดยเฉพาะเมื่อเขามองเห็นร่องรอยเลือดบนเวทีนั้น ทำให้ความรู้สึกในใจที่ไม่พอใจเฟร์ตีตโตยิ่งเพิ่มมากขึ้น
“ผมชื่อเฟร์ตีตโต ขอคำแนะนำด้วยครับ”
เฟร์ตีตโตทักทายขึ้นก่อน แสดงออกถึงท่าทีที่เคารพนับถือรอน
“เชอะ ขอคำแนะนำ? คุณมีสิทธิ์อะไร?”
ใครจะไปคิดว่ารอนไม่ยินดีด้วย กลับพูดเสียดสีเฟร์ตีตโต
“……”
ถูกรอนตอบกลับแบบนี้ เฟร์ตีตโตไม่รู้จะพูดยังไงต่อในทันใด เขาก็มองเห็นแววตาที่ไม่พอใจของอีกฝ่าย หวนกลับไปคิดถึงคำพูดของเฉินเฟิง ตอนนี้เขาค่อนข้างลังเล ว่าจะยอมแพ้ดีไหม
“การแข่งขันเริ่มขึ้น ณ บัดนี้”
กรรมการผู้ตัดสินโบกมือ ประกาศให้การแข่งขันเริ่มขึ้นได้ อาจเป็นเพราะกรรมการตัดสิน ควบคุมการแข่งขันมาหลายรอบมากแล้ว ค่อนข้างเบื่อหน่ายแล้ว จึงไม่ได
