้ถามความเห็นของทั้งสองคน ประกาศให้มีการเริ่มการแข่งขันทันที
“คือ…ผมเลือก….”
เฟร์ตีตโตคิดถึงคำพูดของเฉินเฟิง บวกกับความอาฆาตของรอน เขาเตรียมเลือกที่จะยอมแพ้
แต่ว่ารอน ยอมให้โอกาสเขายอมแพ้เสียที่ไหน
“ตายเสียเถอะ…”
รอนตะโกนพูดขึ้น แล้วกำปั้นก็โจมตีไปหาเฟร์ตีตโต ตั้งใจที่จะเอาชีวิตเขา
เสียงกำปั้นลอยมาอย่างโหยหวน ทรงพลังดั่งสายรุ้ง ร่างกายมาประชิดข้างตัวเฟร์ตีตโตอย่างรวดเร็ว
เฟร์ตีตโตตั้งสติ รู้สึกได้ถึงความอันตราย คำพูดจบลงอย่างกะทันหัน รีบตอบโต้อย่างรวดเร็ว
“ปัง”
เพียงพริบตาเดียว หมัดของรอนเหมือนดั่งลูกศรถูกยิงออกมาจากคันธนู พุ่งตรงไปยังหน้าอกของเฟร์ตีตโต เฟร์ตีตโตยื่นมือเพื่อรับหมัดที่อีกฝ่ายโจมตี แต่พลังของเขาด้อยกว่ารอนอย่างมาก รับมือไม่ไหว หมัดจึงต่อยถูกหน้าอกของเขา หัวใจแตกสลาย
“นี่…”
การแข่งขันจบสิ้น ทุกคนต่างก็เงียบสงบ พวกเขาคิดไม่ถึงว่าการแข่งขันในรอบนี้จะเหมือนกับรอบเมื่อกี้ เด็ดชีวิตด้วยกระบวนท่าเดียว เพียงกระบวนท่าเดียวก็จบการแข่งขัน
“ทำไม? แม้แต่โอกาสยอมแพ้ก็ไม่ให้ผม? ทำไม?”
หัวใจเฟร์ตีตโตแตกสลาย เลือดไหลออกมาจากปาก เขาถามคำถามนี้ออกมาก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ
“เชอะ อย่าโทษผม จะโทษก็ต้องโทษที่คุณกับเฉินเฟิงสนิทกัน เพื่อนของผมหลี่ชางซีตายด้วยมือของเขา ส่วนคุณก็ไปเป็นเพื่อนเขาเถอะ”
รอนอมยิ้มอย่างโหดเหี้ยม แล้วก้าวถอยหลังไป
เฟร์ตีตโตกระอักเลือดออกมา เดินโซเซถอยหลัง หัวใจของเขาแตกส
