ลายแล้ว สูญเสียการหล่อเลี้ยงจากหัวใจ เขาเซเล็กน้อย แล้วก็ล้มลงพื้น ไม่มีชีวิตอีกต่อไป
“รอน คุณรนหาที่ตาย”
ตอนนี้พวกผู้ชมต่างก็ยังไม่ได้สติกลับมา กลับได้ยินเสียงหนึ่งตะโกนขึ้นอย่างโมโห
ในเขตผู้ชม สีหน้าเฉินเฟิงเย็นชา ลุกขึ้นมา แล้วก็ตะโกนพูดประโยคเมื่อกี้นั้นออกมา
หากก่อนหน้านี้เฉินเฟิงเพียงแค่อยากฆ่าเขา แต่ตอนนี้เฉินเฟิงอยากที่จะสับรอนเป็นหมื่นเป็นพันชิ้น
เฟร์ตีตโตตายแล้ว แม้แต่คำว่ายอมแพ้แค่สองคำ ยังไม่ทันได้พูดออกมาก็ตายแล้ว
ทั้งหมดนี้เพียงเพราะเฟร์ตีตโตเคยพูดคุยกับเฉินเฟิงเพียงไม่กี่ครั้ง ก็ทำให้รอนไม่พอใจถึงขนาดนี้
และรอนก็เพียงเพราะไม่ชอบหน้าเฉินเฟิง จนลามไปถึงทุกคนที่อยู่ข้างกายเขา ความบ้าคลั่งและความโอหังนี้ ทำให้เฉินเฟิงเกิดความอาฆาตอย่างแรงกล้า
หากไม่ใช่เพราะการแข่งขันในครั้งนี้ หากเป็นสถานการณ์อื่น เฉินเฟิงเข้าไปจัดการฆ่ารอนแต่แรกแล้ว
เรื่องบางเรื่องสามารถอดทนได้ แต่หากมีเรื่องมากมายก็จะไม่สามารถอดทนได้
เมื่อเฉินเฟิงพูดประโยคนี้ออกมา ทันใดนั้นสายตาของผู้ชมที่อยู่ในสนามแข่งทั้งหมด ต่างก็หันมามองเฉินเฟิง พวกเขาสัมผัสได้ถึงแรงอาฆาตบนตัวเฉินเฟิง ที่แสดงออกมาอย่างแรงกล้า
เฉินเฟิงยืนอยู่ในหมู่ผู้ชม ทุกคนต่างก็สามารถมองเห็นเขา ท่าทีที่โกรธจัดนั้น เหมือนจะหั่นรอนด้วยมีด ให้ม้าลากแยกศพ เพื่อระบายความเกลียดชังที่มีในใจ
“อืม? ฮ่าๆ มีความหมาย”
ได้ยินคำพูดของเฉินเฟิง รอนอึ้งไปสักพัก แ