บทที่715 เฟร์ตีตโต
“ดี….”
ตอนนี้พวกผู้ชมมองเห็นเฉินเฟิงอย่างชัดเจน พวกผู้ชมตะโกนดังลั่นอย่างกึกก้อง ท่วมท้นทุกเสียง
เฉินเฟิงยิ้มเล็กน้อย ยกกำปั้นชูขึ้นให้กับพวกผู้ชม การกระทำของเขาเช่นนี้ ดึงดูดเสียงตะโกนของผู้ชมขึ้นมาอีกครั้ง
หลังจากที่เฉินเฟิงออกมาแล้ว เฟร์ตีตโตที่มาจากปากีสถาน ก็เดินออกมาจากทางเดินของผู้แข่งขันอีกทางหนึ่ง
การปรากฏตัวของเขาไม่ได้เป็นที่สนใจของพวกผู้ชม นี่ถือเป็นเรื่องปกติ การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ระดับโลกในครั้งนี้ มีเพียงผู้แข็งแกร่งทั้งสิบคนนั้นเท่านั้น ที่เป็นจุดสนใจของพวกผู้ชม ส่วนผู้แข่งขันคนอื่นๆถือเป็นเพียงตัวประกอบเท่านั้น เรื่องนี้ผู้แข่งขันต่างก็รู้ดีแก่ใจ
เฉินเฟิงกับเฟร์ตีตโต ทั้งสองคนเดินขึ้นไปบนเวที เสียงของพวกผู้ชมค่อยๆเงียบลง สายตาต่างก็เบิกโตจ้องมองดูเหมือนกลัวพลาดภาพเหตุการณ์ที่สำคัญไป
หลังจากที่ทั้งสองคนยืนนิ่งแล้ว กรรมการตัดสินวัยกลางคนคนนั้นก็ขึ้นไปบนเวที
“ท่านก็คือเฉินเฟิงใช่ไหม มีโอกาสได้พบท่าน ผมยินดีเป็นอย่างยิ่ง”
เฟร์ตีตโตจากปากีสถาน มองดูเฉินเฟิงที่อยู่ตรงหน้า พูดทักทายขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“คุณเฟร์ตีตโต สวัสดี”
เฉินเฟิงตอบเฟร์ตีตโตคนนี้ อย่างค่อนข้างรู้สึกดี
ต้องรู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างปากีสถานกับประเทศหวานั้นดีมาก สามารถพูดได้ว่าเป็นพี่น้องที่สนิทกันมาก ความสัมพันธ์ระหว่างประชากรของทั้งสองประเทศก็ดีอย่างมาก ถึงแม้การแข่งขันในครั้งนี้จ