ง”
จียุ่นลังเลครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ไม่ดีเลือกที่จะถอนตัวโดยไม่ต่อสู้ หากยอมแพ้ ไม่เพียงแค่เขา ตระกูลจีของเขา ก็จะกลายเป็นตัวตลกของวงการศิลปะการต่อสู้ประเทศหวา นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถยอมรับได้
ดังนั้นเขาจึงต้องสู้ และในฐานะที่เขาเป็นทายาทของตระกูลจี ความสามารถก็ไม่ได้ด้อย เดิมก็มีความหยิ่งยโสนั้นอยู่แล้ว
นี่เป็นส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งก็คือคำพูดของศีลสาม ที่บอกว่าเติ้งนีไม่มีทางฆ่าคน เขาเชื่อคำพูดของศีลสาม
จะมีชีวิตที่น่าอัปยศอดสูหรือตายในการต่อสู้อย่างรุ่งโรจน์ จียุ่นไม่จำเป็นต้องคิด ยังไงก็เลือกอย่างหลัง
ทั้งสองคนต่างก็แสดงให้เห็นว่าเข้าใจกฎกติกาในการแข่งขันเป็นอย่างดี มีความเห็นใดๆ กรรมการตัดสินก็ไม่รีรอ โบกมือพร้อมพูดขึ้นว่า “การแข่งขัน…เริ่มได้”
ตอนนี้เติ้งนีตื่นเต้นมาก แต่เขาก็ยังคงรักษาสติไว้ เขาไม่ได้ลงมือ แต่รอให้จียุ่นลงมือ เขากลัวทำให้จียุ่นบาดเจ็บ นี่ไม่ใช่เพราะเขาดูถูกจียุ่น แต่เขามีความเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของตนเองอย่างมาก
“โยมจี อาตมาคิดว่าท่านลงมือก่อนเถอะ ใช้กำลังทั้งหมดของคุณที่มีจะดีที่สุด”
จียุ่นได้ยินคำพูดนี้ ก็ไม่รอช้า ในเมื่อเติ้งนีพูดแล้ว เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป ขยับร่างกายไปประชิดเติ้งนีอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้จียุ่นได้แสดงศิลปะการต่อสู้ของตระกูลจีออกมาอย่างเต็มที่ และได้ใช้ความรวดเร็วอย่างสูงที่สุด
ร่างกายของเขาปรากฏอยู่ด้านข้างเติ้งนีในทันใด เพิ่งประชิดตัวก็ต่อ
