สียงของข่ายซ่าเอ่ยอย่างเคารพดังมาจากอีกฟากของสาย
ข่ายซ่ารู้ดีว่าถึงแม้เขาจะอยู่ในฐานะทายาทของครอบครัวโรโปรี ทว่าฐานะในทุกวันนี้ล้วนเป็นเพราะพี่ชายของเขา
อาเธอร์หัวหน้าราชองครักษ์คนนี้เป็นถึงผู้แข็งแกร่งของวงการศิลปะการต่อสู้รุ่นเยาวชน คนแบบนี้ไม่ว่าอยู่ที่ไหนล้วนตกเป็นเป้าสายตาของทุกคน และจากอิทธิพลของอาเธอร์ในตอนนี้หากไม่มีอะไรผิดพลาด อนาคตต้องแข็งแกร่งกว่านี้แน่นอน
และฐานะทางสังคมของครอบครัวโรโปรีสูงขึ้นเรื่อยๆก็เป็นเพราะมีอาเธอร์อยู่
จะเรียกว่าอาเธอร์คือความภาคภูมิใจของครอบครัวโรโปรีก็ว่าได้
“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”
อาเธอร์เอ่ยถามเสียงเรียบ
“มีเรื่องจริงๆแหละพี่ชาย ไม่อย่างนั้นผมคงไม่กล้ารบกวนพี่!”
หลังข่ายซ่ากลับถึงวิลล่าก็รีบไปหาซูซานทันที เขาเห็นข่าวนั้นกับตาตัวเอง จากนั้นก็ตรวจสอบหลายช่องทางจนได้ข้อสรุปว่ารายงานข่าวนั้นมีความน่าเชื่อถือสูง
เฉินเฟิงเป็นคนที่ไม่รู้จักความกลัว หากทำให้เขาโมโหล่ะก็ เขาไม่ลังเลที่จะจัดการฝ่ายตรงข้ามโดยไม่สนใจว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นใครหรือมาจากตระกูลไหน
เมื่อรู้แบบนี้ก็ทำให้ข่ายซ่ารู้สึกกลัวขึ้นมา ย้อนนึกถึงก็พบว่าตัวเองไปสำรวจประตูมัจจุราชมาแล้วรอบหนึ่ง
ทว่าถึงแม้จะเป็นเช่นนี้แต่หากไม่แก้แค้นเฉินเฟิงก็ไม่อาจลบล้างความแค้นในใจของเขาได้ คิดไปคิดมาเขาก็คิดถึงใครคนหนึ่ง ซึ่งคนนั้นก็คือความภาคภูมิใจของครอบครัวโรโปรีหรือพี่ชายของเขานั่นเอง
“อืม มีเรื่องอะ
