ับครั้งนี้แหละ
“อืม ฉันรู้แล้ว หากเจอมันในการแข่งขันการต่อสู้ ฉันจะให้บทเรียนกับมันสักหน่อย ทำให้มันรู้ว่าคนในครอบครัวโรโปรีไม่ใช่ใครจะมาดูถูกก็ได้!”
ถึงแม้คำพูดของอาเธอร์จะเบาทว่าเต็มไปด้วยความมั่นใจและน่าเกรงขาม
“ถึงแม้จะไม่เจอมันในการแข่งขัน หลังจากจบการแข่งขันฉันก็จะให้มันได้รู้เรื่องนี้!”
“ฮ่าฮ่า อย่างนั้นก็ดีๆ ฝากพี่ด้วยแล้วกัน!”
อีกฟากของสายก็มีคนยินดีจนอดที่จะเอ่ยชมพี่ชายตัวเองไม่ได้
“ไม่มีอะไรแล้ว ตอนนี้สิ่งที่แกต้องทำก็คือคิดหาวิธีว่าจะทำยังไงให้เจ้าหญิงแอนนี่ลืมความทรงจำที่ไม่ดีเกี่ยวกับแกไป เพียงแค่แกเป็นเพื่อนกับเจ้าหญิงแอนนี่ได้ก็จะถือว่าช่วยเหลือครอบครัวของเราได้เป็นมากแล้ว และหากแกคบหากับเจ้าหญิงแอนนี่ได้เช่นนั้นอนาคตของครอบครัวโรโปรีของเราก็จะก้าวหน้าไร้ขีดจำกัด”
ที่อาเธอร์พูดยาวขนาดนี้ก็เพื่อผลประโยชน์ของครอบครัวตัวเอง
“เอ๋ พี่รู้ได้ยังไงว่าผมชอบเจ้าหญิงแอนนี่?”
ข่ายซ่าแปลกใจไม่น้อย
“ความจริงแล้วนี่เป็นความต้องการของพ่อ พ่อเคยให้ฉันแต่งงานกับเจ้าหญิงแอนนี่แต่ฉันปฏิเสธไป ตอนนี้ภารกิจนี้เลยตกอยู่ที่แก!”
อาเธอร์ลังเลเล็กน้อยก่อนจะอธิบาย
“ว่าไงนะ? นี่เป็นเรื่องตั้งแต่ตอนไหน ทำไมผมไม่รู้?”
ข่ายซ่าตกตะลึงจนอ้าปากหวอ อย่างที่เขาบอกเขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน
“ฮ่าฮ่า ดี พี่วางใจได้เลย ที่พ่อพูดถึงเรื่องนี้ ผมคิดวาพ่อคงจะไปปรึกษากับพระราชา เพียงแค่พระราชาเห็นด้วย ผมเชื่อว่