วานแบบนี้ทำไมเฉินเฟิงถึงอยากจะขอลา
“ถูกต้องครับ ช่วงนี้ผมมีเรื่องต้องจัดการ อยากจะไปลอนดอนก่อน ดังนั้นครั้งนี้จึงไม่สามารถเดินทางพร้อมกันพวกผู้อาวุโสได้！”เฉินเฟิงกลัวผู้อาวุโสอู่จะโกรธ จึงรีบพูดอธิบาย
“อะไร? นายจะไปลอนดอน ในเวลาสำคัญแบบนี้?” ได้ยินคำพูดของเฉินเฟิง อู่จื่อโจวชะงักอยู่ที่เดิม เขาในฐานะผู้อาวุโสของสหพันธ์บูโด รู้เรื่องภายในมากมาย ตอนนี้ไม่รู้ว่ากองกำลังอะไรบ้างที่อยากจะเอาชีวิตของเฉินเฟิง
ต้องรู้ว่าในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ถ้าเฉินเฟิงออกนอกประเทศหวา สามารถพูดอย่างมั่นใจว่าพวกกองกำลังของศัตรูเหล่านั้น ต้องไม่ลังเลที่จะลงมือกับเขาอย่างแน่นอน ด้านนอกมีผู้แข็งแกร่งมากมาย เฉินเฟิงออกไปแบบนี้เป็นการรนหาที่ตายชัดๆ
“เฉินเฟิง นายควรจะรู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาไหน นายมีศัตรูอยู่ด้านนอกมากมาย ถ้านายเดินทางบุ่มบ่าม กลัวว่าชีวิตจะน่าเป็นห่วง！”
อู่จื่อโจวบอกข้อดีข้อเสียของเรื่องให้เฉินเฟิงฟัง หวังว่าเฉินเฟิงจะไม่เพิกเฉยต่อชีวิตของตนเองเพราะเรื่องเล็กน้อย
“ผู้อาวุโสอู่พูดถูกครับ ผมเชื่อว่าถ้าเปลี่ยนเป็นปกติแล้ว ผมต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน ผมถึงขั้นเชื่อว่าฝ่ายตรงข้ามต้องระเบิดเครื่องบินที่ผมนั่งแน่นอน！”
ได้ฟังคำพูดของเฉินเฟิง อู่จื่อโจวชะงักไปพักหนึ่งไม่รู้ว่าเฉินเฟิงหมายความว่าอะไร
เฉินเฟิงพูดต่อ:“แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน ตอนนี้เป็นช่วงระยะเวลาพิเศษ ผมไม่เพียงแต่ไม่มีอันตราย ใน
