เขาเองก็ไม่คิดจะหลบ ความเร็วที่พุ่งมานั้นหยุดกะทันหัน พลังภายในของร่างกายพลุ่งพล่าน เท้าทั้งสองข้างล็อคกับพื้น ต่อยหมัดออกไป เตรียมที่จะรับกระบวนท่าของฝ่ายตรงข้าม
เสียงดังขึ้น มือมีดและหมัดชนกระแทกกัน ลมปราณเดือดดาล ฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั้งสี่ด้าน ครอบคลุมทั้งสองคนเอาไว้
ฉู่เหอเตรียมตัวมานานกล่าวได้ว่าเป็นกลยุทธ์รอซ้ำยามเปลี้ย ทางด้านเฉินเฟิงที่อยู่ในอันตราย ก็รีบต้านเอาไว้ทันที
กระบวนท่านี้ทำให้การต่อสู้เปลี่ยนไป
“แย่แล้ว ถ้าฉู่เหอยกมีดมังกรขึ้นมา เฉินเฟิงก็จะตกอยู่ในอันตรายแล้ว！”
ก่วนหนานเทียนขมวดคิ้วเป็นปม เผยสีหน้าเป็นกังวล
วันนี้เฉินเฟิงทำให้พวกเขาตกใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า พวกเขาให้ความสำคัญกับคนรุ่นหลังคนนี้แล้ว เวลานี้ไม่อยากเห็นเฉินเฟิงพ่ายแพ้ แล้วถูกฆ่าจริงๆ
แต่ฉู่เหอไม่ใช่คนธรรมดา ไม่อย่างนั้นก็คงไม่มีวันฝึกฝนจนบรรลุไปถึงระดับหั้วจิ้งชั้นกลาง แม้ว่าเมื่อกี้เขาจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ แต่ในช่วงเวลาสำคัญสามารถใช้ท่าไม้ตายเพื่อหลบเคราะห์ร้ายนี้ ยังมีโอกาสหายใจ
ในเวลานี้เอง เท้าขวาของฉู่เหอยกขึ้นกระแทก วางไว้ด้านข้าง เป็นจริงตามนั้น เขายกมีดมังกรขึ้นมา ฟันเฉินเฟิง ตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ พูดได้ว่าฉู่เหอเป็นฝ่ายเสียเปรียบมาโดยตลอด ทำให้ศักดิ์ศรีของเขารับไม่ได้
ต้องรู้ก่อนว่าเขาเป็นถึงหั้วจิ้งชั้นกลาง อีกทั้งยังคงเป็นคนที่ได้รับการสืบทอดศิลปะการต่อสู้โบราณ คิดไม่ถึงว่าจะถูกเฉินเฟิงที่เป็นจอมยุ
