บทที่ 662 ลาก่อนเฉินอิงไฉ
“นักกินอะไร? แบบฉันเขาเรียกว่ารู้จักใช้ชีวิต” เสี้ยเมิ่งเหยามองตามองบนใส่เฉินเฟิง
เฉินเฟิงเถียงไม่ขึ้น จากนั้นก็มองเห็นชายหลายคนสวมชุดแบรนด์เนมเดินเข้ามาในร้านอาหาร หนึ่งในคนเดินนำหน้าคนนั้นดูแล้วก็ค่อนข้างคุ้นตา
เฉินอิงไฉ ลูกพี่ลูกน้องของเขา
เฉินเฟิงหรี่ตาลงอย่างอดทนไม่ไหว เมื่อไม่นาน ลูกพี่ลูกน้องคนนี้เพิ่งโทรศัพท์หาเขา ตอนนั้นลูกพี่ลูกน้องของเขาคนนี้หลอกใช้แอนนี่ เพื่อลงทุนในเขตฝางซานยันเจียง สุดท้ายกลับถูกแอนนี่ล่วงรู้แผนการของเขา จึงได้ไล่เขาออกทันที
คิดไม่ถึงว่า วันนี้ที่ทะเลสาบตะวันตก ก็ยังจะได้เจอลูกพี่ลูกน้องคนนี้
ในขณะที่เฉินเฟิงมองเห็นเฉินอิงไฉ เฉินอิงไฉก็เห็นเฉินเฟิงกับเสี้ยเมิ่งเหยา
ความจริงแล้ว ไม่ว่าใครที่เดินเข้ามาในร้าน ต่างก็ต้องหันมามองโต๊ะที่ทั้งสองคนนั่งอย่างไม่ได้นัดหมาย
ทั้งหมดนี้ เป็นเพราะเสี้ยเมิ่งเหยา งดงามมีเสน่ห์มาก เธอไม่เพียงมีรูปร่างที่มีเสน่ห์กับใบหน้าที่งดงาม ท่าทีก็สง่าดูดีกว่าทุกคน ร่างกายดูเหมือนมีเวทมนตร์ที่มองไม่เห็น ไม่ว่าจะเดินไปถึงที่ไหนล้วนต่างก็ดึงดูดสายตาของผู้คนให้หันมามอง
อืม?
แว๊บแรกที่มองเห็นเสี้ยเมิ่งเหยา สายตาเฉินอิงไฉแวววาว ดวงตาที่เป็นประกาย เต็มไปด้วยความประหลาดใจและความปรารถนาที่ไม่อาจคาดเดาได้
จากนั้น เมื่อหลังจากที่เขาเห็นเฉินเฟิงที่นั่งอยู่ด้านข้างเสี้ยเมิ่งเหยา ความปรารถนาในดวงตากลายเป็นความสยดสยองท
