หัว “ก่อนหน้านี้ท่านประมุขก่วนช่วยเหลือผมไว้มาก สิ่งที่เขาขอร้อง ผมปฏิเสธไม่ได้ นอกจากนี้แล้ว ผมยังมีอีกจุดประสงค์หนึ่ง นั่นก็คือจัดการกับคนพวกที่เคย รุมทำร้ายศิษย์พี่จนพิการในตอนนั้น ผมจะแก้แค้นให้กับศิษย์พี่ของผม”
“คนพวกที่ทำร้ายศิษย์พี่ของคุณ น่าจะเก่งมากใช่ไหม?” เสี้ยเมิ่งเหยาพูดขึ้นด้วยเสียงเบา ตั้งแต่กลายเป็นนักศิลปะการต่อสู้ เธอก็พอเข้าใจเรื่องในวงการศิลปะการต่อสู้อยู่บ้าง เธอรู้ว่า คนที่สามารถเป็นถึงศิษย์พี่ของเฉินเฟิง จะต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก และคนที่สามารถทำร้ายผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ก็ไม่มีทางด้อยกว่ากันแน่ เฉินเฟิงไปแก้แค้นคนพวกนั้น จะไม่เป็นอันตรายเลยได้อย่างไร?
“อันตรายมาก” เฉินเฟิงไม่ปฏิเสธ “แต่ครั้งนี้ ผมไม่ได้ไปเพื่อแก้แค้นพวกเขา ผมไปหากำไรจากลูกศิษย์พวกเขา ลูกศิษย์ของพวกเขา จะลงแข่งขันการต่อสู้ในครั้งนี้”
“ฉันรู้” เสี้ยเมิ่งเหยาพยักหัว พร้อมพูดว่า “เฉินเฟิง ที่ฉันพูด ไม่ได้แปลว่าจะห้ามคุณ กลับกัน ไม่ว่าคุณจะทำอะไร ฉันก็จะไม่ห้ามคุณ แต่ฉันหวังว่า คุณจะสามารถดูแลรักษาชีวิตของตัวเองให้ดี เพราะที่บ้านยังมีคนรอคุณอยู่”
“อืม ผมจะปกป้องตัวเองให้ดี” มองดูสีหน้าเสี้ยเมิ่งเหยาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง เฉินเฟิงจึงพูดขึ้นอย่างจริงจัง
ภูเขาไท่เหิงเป็นหนึ่งในภูเขายันเจียง เดิมเรียกว่า “ภูเขาไท่เหิงแห่งแรก” และเรียกว่าภูเขาชิงเหลียงน้อย เนินโค้งเหมือนดั่งงูเหลือม
