นี่ต่อแล้ว
ทางด้านหลังเฉินอิงไฉ เสี่ยหลายคนได้ยินคำพูดของเฉินอิงไฉ รู้สึกแปลกใจ ต่างก็มองดูเฉินเฟิงแว็บหนึ่ง
เวลาต่อมา พวกเขาก็เป็นเหมือนเฉินอิงไฉในก่อนหน้านี้ ตกตะลึงอยู่ไม่น้อย จากนั้นก็เหมือนกับทหารที่สู้รบพ่ายแพ้ วิ่งหนีออกไปจากร้านอาหาร
“หลายคนเมื่อกี้ดูเหมือนจะกลัวคุณมาก พวกเขาเคยมีเรื่องกับคุณหรือ?” เสี้ยเมิ่งเหยามองเห็นทุกอย่าง รอหลังจากที่พวกเฉินอิงไฉไปกันหมดแล้ว จึงถามเฉินเฟิงขึ้นอย่างสงสัย
“อืม” เฉินเฟิงได้ยินแล้ว ก็แค่พยักหัว ไม่ได้พูดอธิบายอะไรมาก
เพราะเฉินอิงไฉเป็นพี่ชายของเฉินอิงโร หากเขาอธิบาย ก็จะต้องพูดถึงเฉินอิงโร สำหรับเสี้ยเมิ่งเหยา เฉินอิงโรเป็นเหมือนฝันร้าย เขาไม่อยากให้เสี้ยเมิ่งเหยาคิดถึงฝันร้ายนี้อีก
เห็นเฉินเฟิงไม่อยากพูดอะไรมาก เสี้ยเมิ่งเหยาก็ไม่ถามต่อ เปลี่ยนเรื่องพูดขึ้นว่า “เมื่อเช้าที่ท่านประมุขก่วนเรียกคุณมาหา มีเรื่องอะไรหรือ?”
“ใช่” เฉินเฟิงพยักหัวอีกครั้ง พร้อมพูดขึ้นว่า “” เขาอยากให้ผมเป็นตัวแทนของหวาเซี่ย เข้าร่วมการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ระดับโลก
“การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ระดับโลก? อันตรายไหม?” เมื่อได้ยินแล้ว ใบหน้าเดิมของเสี้ยเมิ่งเหยาที่เรียบเฉย เต็มไปด้วยความกังวล
“ไม่ได้อันตรายอะไรมาก? งั้นก็แสดงว่า มีความอันตรายอยู่?” ความเป็นกังวลบนใบหน้าเสี้ยเมิ่งเหยายิ่งเพิ่มมากขึ้น “คุณตัดสินใจเข้าร่วมแข่งขันแล้วหรือ?”
“อืม ผมต้องเข้าร่วม” เฉินเฟิงพยัก
