ขึ้นมาตรงๆ อย่างไม่อ้อมค้อม
“ไอ้ลูกสำส่อนคนนั้นตายอย่างอนาถไหม?” เฉินอิงโรถามขึ้นอย่างตื่นเต้น
“เอ่อ” มองดูเฉินอิงโรที่มีท่าทีตื่นเต้นเหมือนฉีดเลือดไก่ พยาบาลลังเลไปแปบหนึ่ง แล้วก็พูดตามความจริงว่า “คุณเฉิน ตามข่าวที่ได้รับทราบมา คนที่ตายคือจิ่งเถิง เขาถูกเฉินเฟิงเหยียบตายด้วยเท้า”
ฝุบ
สีหน้าเฉินอิงโรบิดเบี้ยว แล้วก็มองดูพยาบาลอย่างไม่อยากเชื่อ “เธอ…เธอพูดว่าอะไรนะ?”
“เฉินเฟิงฆ่าจิ่งเถิงตายในขณะที่มีการแข่งขันการต่อสู้” พยาบาลพูดขึ้นอีกครั้ง
“ไม่ เป็นไปไม่ได้ นี่เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด แม่ให้คนตั้งใจมาบอกฉันว่า ครั้งนี้ไอ้ลูกสำส่อนนั่นตายแน่” ได้ยินพยาบาลพูดขึ้นอีกครั้ง สีหน้าของเฉินอิงโรไม่มีความตื่นเต้นอีกแล้ว มีแต่ความตื่นตระหนก ถึงขั้นพูดได้ว่าขาดสติไปแล้ว “ข่าวของเธอไม่เป็นจริงแน่นอน”
“…….” พยาบาลไม่รู้จะพูดยังไงต่อ เลือกอยู่เงียบๆอย่างฉลาด
เพราะเธอดูออกว่า ตอนนี้สติอารมณ์ของเฉินอิงโรไม่ปกติแล้ว เวลาแบบนี้ ต่อให้เธอพูดจนปากเปื่อย เฉินอิงโรก็ไม่มีทางยอมรับความจริงนี้ได้
“เธอไปสืบมาอีก ฉันต้องการคำตอบที่ถูกต้อง คำตอบที่ถูกต้อง เธอเข้าใจไหม?” เห็นพยาบาลไม่พูดอะไร เฉินอิงโรเหมือนอย่างคนบ้า คว้าคอเสื้อของพยาบาลมา เหมือนดั่งมารร้าย ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำ ตะโกนขึ้นอย่างเสียงดัง
เธอไม่ได้บ้า แค่ไม่อยากฟื้นขึ้นมาจากความฝัน
โรงแรมหูเจียงตั้งอยู่ที่ทะเลสาบตะวันตกเขตปีนเจียง เป็นโรงแรมห้าดาวที่มี