ี่ยอย่างแท้จริงเลย!”
“นั่นสิ พวกเราห่างชั้นกับเขามากเกินไป ขนาดสิทธิ์ในการเป็นคู่ต่อสู้ด้วยยังไม่มีเลย อยู่กันคนละเกรดเลยนะ”
“เฮ้อ พวกเราดันเกิดมายุคเดียวกับเขานี่ มันน่าเศร้าจริงๆเล้ย!”
เรือใหญ่ทั้งสามลำเดินเรือพร้อมกัน หันหน้าเข้าฝั่ง พวกศิษย์สำนักน้อยใหญ่บนเรือลำที่หนึ่งเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมาอีกครั้ง ขณะที่พวกเขาทอดถอนใจกับความแข็งแกร่งของเฉินเฟิง ในเวลาเดียวกันก็รู้สึกอ่อนแรงหมดกำลังใจไปด้วย
เหมือนที่พวกเขาพูด พวกเขาโดนเฉินเฟิงทิ้งห่างระยะทางไปไกลโข ชาตินี้คงเป็นได้แค่ไก่รองบ่อนของเฉินเฟิงเท่านั้น ไม่มีทางจะไปถึงระดับที่สูงกว่าเขาได้ เอาแค่ให้ถึงระดับเดียวกับเฉินเฟิงในตอนนี้ยังพูดยากเลย
ในเวลาเดียวกัน เหล่าอาวุโสยุทธภพบนเรือลำที่สามซึ่งรวมถึงลู๋เจิ้งเฟิงด้วย ครั้งนี้ไม่ได้ร่วมวิจารณ์ด้วย ได้แต่มองไปทางเฉินเฟิงอย่างยำเกรง
ศึกนี้เฉินเฟิงชนะแล้ว และยังแสดงฝีมือแท้จริงที่สามารถฆ่าพวกเขาได้โดยง่ายออกมาด้วย ทำเอาพวกเขาสะท้านตะลึง และผุดความคิดหนึ่งขึ้นมาในหัวว่า: ชาตินี้อย่าคิดเป็นศัตรูกับเฉินเฟิงเด็ดขาด!
“ฉันเคยบอกนานแล้ว พี่เฟิงน่ะไร้เทียมทาน แค่ไม่กี่วินาทีก็ฆ่าเจ้าลูกหมาจิ่งเถิงได้แล้วเนี่ย!” หวู่เหวินโป๋ยืนคุยโม้โอ้อวดอย่างตื่นเต้นอยู่ข้างพวกลู๋เจิ้งเฟิง ดูเหมือนเขาจะตื่นเต้นซะยิ่งกว่าเขาลงมือฆ่าจิ่งเถิงเองแล้วชื่อเสียงขจรกำจายไปทั่ววงการศิลปะการต่อสู้หวาเซี่ยซะอีก
“น้อยๆห