าไม้ตายของหมัดหยินหยาง หมัดหยินหยางน่ากลัวกว่าที่พวกเขาคิดไว้มากนัก!
ถ้าวันนี้เฉินเฟิงตาย กวาดตามองไปทั่วทั้งหวาเซี่ย นอกจากผู้สืบทอดของหลายตระกูลที่ยังไม่ออกสู่ยุทธภพแล้ว สำนักอื่นจะส่งอัจฉริยะประจำตระกูลออกมารับมือจิ่งเถิง ก็เละเป็นโจ๊กเท่านั้น พวกเขาไม่มีสิทธิ์ในการประลองกับจิ่งเถิงเลยสักนิด!
พวกหวู่เหวินโป๋บนเรือลำที่สามเงียบสนิท
จิ่งเถิงใช้หมัดเดียวชกเฉินเฟิงกระเด็น ทำให้เฉินเฟิงได้รับบาดเจ็บ เหมือนกับราดน้ำเย็นเฉียบลงบนหัวพวกเขา ทำให้พวกเขาได้สติจากการดีใจราวไก่ตีปีกกลับมา บนใบหน้าไม่เหลือร่องรอยความตื่นเต้นอยู่อีก เหลือเพียงแต่ความกังวล
“ไอ้หมอ แกกร่างมากไม่ใช่หรือไง? ทำไมไม่กร่างต่อล่ะ?”
ในตอนนี้เอง จิ่งเถิงที่ยืนนิ่งไม่โจมตีและไม่พูดอะไรอยู่บนกาบเรือจู่ๆก็เอ่ยปากออกมา น้ำเสียงและคำพูดเต็มไปด้วยความประชดประชันและดูถูก “แกบอกว่าจะฟันฉันให้เหมือนฟันหญ้าไม่ใช่หรือไง? มาสิ ฉันยืนอยู่นี่แล้วไง มาฆ่าฉันเลยสิ?”
เฉินเฟิงนิ่งเงียบไม่ตอบคำ
ส่วนสองพ่อลูกจิ่งหยุนเฟิงและจิ่งเซ่อเหมิงต่างยิ้มเย็นไม่พูดอะไร
พวกเขารู้ดีว่า ที่เมื่อกี้จิ่งเถิงไม่โจมตีต่อ เป็นเพราะว่าท่าไม้ตาย “หยินหยางฆ่า”นี่ ใช้พลังภายในถึงสามส่วน เรียกได้ว่าแทบเอาชีวิตเข้าต่อสู้ ถ้าไม่สามารถฆ่าและทำร้ายศัตรูให้เจ็บหนักได้ ตัวเองก็อันตรายเหมือนกัน หลังจากใช้หยินหยางฆ่าแล้ว พลังภายในจะหลุดการควบคุมชั่วขณะ ไม่สามารถเข้าไปกระ
