บทที่ 652 ไม้ตายขั้นสุด
“เถิงเอ๋อ ไม่ต้องกังวลไป นี่เป็นพลังที่แกร่งที่สุดของเขาแล้ว เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเราหรอก!” ได้ยินคำพูดของจอมยุทธ์มากมาย สีหน้าสองพ่อลูกจิ่งหยุนเฟิงและจิ่งเซ่อเหมิงดูเคร่งเครียดขึ้นมาทันที
ตั้งแต่เริ่มประลองมาจนตอนนี้ ความสามารถของเฉินเฟิงเหมือนหลุมดำยังไงยังงั้น แม้แต่พวกเขาก็มองไม่ออก เฉินเฟิงเหมือนจะแกร่งขึ้นเรื่อยๆตลอด ได้เปรียบตลอด ทำให้เมื่อกี้เกือบจะสั่นคลอนแล้วกับความมั่นใจในใจพวกเขาที่ว่า—-จิ่งเถิงต้องชนะแน่!
แต่ตอนนี้ธนูที่ตั้งสายแล้วไม่สามารถถอยหนีได้ พวกเขาไม่มีทางถอยแล้ว จิ่งเถิงต้องชนะเฉินเฟิงแน่!
หือ?
บนกาบเรือ เฉินเฟิงปรับลมปราณในตัวเสร็จแล้ว เขาสามารถควบคุมพลังภายในที่เริ่มสับสนไว้ได้ พอจะก้าวเท้าออกไปฆ่าจิ่งเถิงให้มันสิ้นเรื่อง ก็ได้ยินคำพูดของจิ่งเซ่อเหมิง เลยชะงักฝีเท้าลง “เอ๋…” ในเวลาเดียวกัน ปรมาจารย์ด้านการต่อสู้คนอื่น รวมถึงก่วนหนานเทียนและอู่จื่อโจว หลังจากได้ยินคำพูดของจิ่งเซ่อเหมิงแล้ว อดหันไปมองจิ่งเซ่อเหมิงอย่างตกใจไม่ได้ เหมือนกำลังถามว่า: นี่จิ่งเถิงยังมีไม้ตายอีกหรอ?
“ไอ้หมอ ฉันต้องยอมรับจริงๆนะว่า แกแกร่งมาก แกร่งจนถึงกับบังคับให้ฉันต้องใช้ท่าไม้ตายสุดท้ายได้ ตอนแรกฉันคิดจะใช้มันในการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ระดับโลกมากกว่า!” เหมือนตอบคำถามพวกก่วนหนานเทียน จิ่งเถิงแลบลิ้นเลียรอยเลือดที่ปาก และคายเลือดในปากออกไป ขยับร่างกายเล็กน้อ
