บทที่ 651 หักแม่น้ำ
กาบเรือ เฉินเฟิงได้ยินคำพูดของก่วนหานเทียนทุกคำ
เดิมเขาคิดว่า หลังจากกำลังขับเคลื่อนการหายใจตามฉบับเซียวกั่วจง ค่อยโจมตีรุกอีกครั้งไปฆ่าจิ่งเถิง จบสิ้นการประลองครั้งนี้ซะ แต่ตอนนี้พอได้ยินคำพูดของก่วนหนานเทียน เขากลับไม่รีบลงมือ และค่อยๆใช้วิธีหายใจตามแบบวิชาลับ รอให้จิ่งเถิงจู่โจมเข้ามา
“ไอ้หมอ แค่นี้แหละ!”
หลายวินาทีผ่านไป ตามมาด้วยเสียงตะคอก ออร่าของจิ่งเถิงพุ่งถึงขีดสุด ลมปราณในร่างหมุนวน ตัวเขาราวกับดวงอาทิตย์ร้อนแรงพร้อมเผาผลาญ ดูน่ากลัวมาก
เขาคำรามเสียงต่ำ และเริ่มขยับ!
ภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น จิ่งเถิงขยับเท้า เขาเหมือนหดตัวลง พริบตาเดียวพุ่งไปยืนหน้าเฉินเฟิง
“เร็วมาก!” หลังจิ่งเถิงล้มเลิกตั้งรับและตั้งใจโจมตี ความเร็วเปลี่ยนเป็นเร็วขีดสุด ทำให้ปรมาจารย์ด้านการต่อสู้หลายคนตกใจมาก และพวกศิษย์สำนักต่างๆยิ่งมองไม่ชัดแล้ว พวกเขาเห็นแค่เงาแวบไปมา
ฮุ!
พริบตาเดียวประชิดตัว จิ่งเถิงออกหมัดทันที
หมัดนี้เขาใช้วิชาลับหมัดหยินหยาง ล้มเลิกการป้องกันตั้งรับทั้งหมด ลมปราณในร่างเริ่มเผาผลาญขึ้น ออร่าเข้มข้นขึ้นมาก รวบรวมพลังภายในไปไว้ที่หมัดขวา กดทับให้ประสานกับจิตวิญญาณให้บริสุทธิ์ที่สุด ดูน่ากลัวมาก
อันตราย!
เฉินเฟิงกระตุกวูบ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสัมผัสรังสีอันตรายจากตัวจิ่งเถิง แต่เขาไม่ได้เผยความรู้สึกกลัวและหวาดหวั่นอะไรออกมา และยกแขนขวาขึ้นกำหมัดรอรับ
วินาทีนี้แขนข
