ดไปฆ่าเฉินเฟิง และก้มหน้ารับคำสั่งอย่างโกรธจัด กระโดดผลุบเดียวลงไปในทะเลสาบ คว้าตัวจิ่งหรินและมู่หยางในทะเลสาบอย่างว่องไว
ในขณะเดียวกัน ท่ามกลางสายตาประชาชี เฉินเฟิงไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาพาพวกเสี้ยเมิ่งเหยาเข้าสู่เขตพิเศษ ขึ้นเรือทันที
หนึ่งในนั้น เฉินเฟิงเดินขึ้นเรือลำที่สองทันที ส่วนพวกเสี้ยเมิ่งเหยาเดินไปขึ้นเรือลำที่สาม
“ตอนแรกฉันนึกว่าเฉินเฟิงหงอแล้วซะอีก ไม่คิดเลยว่าเขาจะแกร่งขนาดนั้น ขนาดตระกูลจิ่งยังไม่เห็นในสายตาเลย!”
“ใช่ไง แต่เดิมมาวงการศิลปะการต่อสู้หวาเซี่ยยังไม่เคยมีใครเคยหลู่เกียรติตระกูลจิ่งขนาดนี้มาก่อนเลย!”
“แบบนี้เท่ากับว่า การประลองในวันนี้ก็สนุกแล้วสิ ไม่รู้ว่าเฉินเฟิงกับนายจิ่งเถิงนั่นใครเก่งกว่ากัน?”
พอเห็นเฉินเฟิงค่อยๆย่างเท้าเดินไปที่เรือลำที่สอง ศิษย์สำนักน้อยใหญ่บนเรือลำที่หนึ่งพากันวิพากษ์วิจารณ์กัน พวกเขาตกใจกับท่าทีแข็งกล้าของเฉินเฟิงก่อน จากนั้นก็มีคนพูดถึงการประลองความเป็นความตายที่กำลังจะถึง เสียงวิพากษ์วิจารณ์ยิ่งดังขึ้น
“ถึงแม้เฉินเฟิงแสดงออกว่าแกร่งมาก แต่ฉันคิดว่า จิ่งเถิงน่าจะชนะมากกว่านะ ข้อแรก ตระกูลจิ่งเป็นตระกูลวิทยายุทธ์ที่สืบทอดมาช้านาน วิชาหมัดหยินหยางที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษน่ากลัวมาก ข้อสอง ถึงเฉินเฟิงจะบอกว่าไม่รู้เรื่องท้าประลองของจิ่งเถิงเพราะกำลังเข้าฌานฝึกยุทธ แต่ตัวฉันคิดว่าเขากำลังโกหก—หลังจากเขารู้ว่าจิ่งเถิงท้าประลองความเป็นความต
