นักงานตรงทางเข้าประตูเขตพิเศษจะคืนสติจากความตะลึง จิ่งเซ่อเหมิงก็เดินออกจากเรือมาที่กาบเรือ และตะคอกอย่างเดือดดาลเมื่อเห็นการกระทำของเฉินเฟิง
หา!
คำพูดของจิ่งเซ่อเหมิงเหมือนฟ้าผ่าเข้ากลางใจ ทำให้ทุกคนตกใจเบิกตากว้าง—พวกเขาไม่คิดเลยว่า คนที่เฉินเฟิงหิ้วมาจะเป็นคนตระกูลจิ่ง!
“ทุกท่าน ก่อนนี้ที่ผมไม่ได้รับคำท้าของจิ่งเถิงแห่งตระกูลจิ่ง เพราะผมกำลังเข้าฌานฝึกวิชา ไม่รู้เรื่องเลยสักนิด”
เฉินเฟิงเมินเฉยกับคำพูดของจิ่งเซ่อเหมิง และเบนสายตามองเรือใหญ่ทั้งสามลำ จนหยุดสายตาลงที่ลำที่สอง พูดเสียงขรึมว่า: “เพราะผมไม่รับคำท้าซะที คนตระกูลจิ่งเลยคิดว่าผมไม่กล้ารับคำท้า เพื่อบีบบังคับให้ผมรับคำท้า พวกเขาให้คนสองคนนี้ไปที่ที่ผมเข้าฌานฝึกยุทธ อาศัยว่ามีวิทยายุทธ์แก่กล้า บีบบังคับเสี้ยเมิ่งเหยาภรรยาของผมไปเป็นหญิงรับใช้ของคนสนิทของจิ่งเถิง!” “เสี้ยเมิ่งเหยาภรรยาผมไม่เห็นด้วย พวกเขาเลยลงมือใช้กำลังบังคับ จากนั้นยังลงมือกับเพื่อนคนอื่นของผม—พวกเขาเป็นแค่คนธรรมดากลุ่มหนึ่งเท่านั้น!”
“คนตระกูลจิ่งทำเกินไปล่ะมั้ง?”
“ไม่ใช่แค่เกินไป แต่โอหังเกินไปมากกว่า นี่จงใจละเมิดกฎของวงการศิลปะการต่อสู้หวาเซี่ยชัดๆเลยต่างหาก!”
ทุกคนพากันออกมาชี้หน้ากล่าวโทษตระกูลจิ่ง จิ่งเซ่อเหมิงได้แต่ก้มหน้ารับพูดอะไรไม่ออก เพราะเฉินเฟิงพูดความจริง
“เฉินเฟิง แกตายแน่!”
ในตอนนี้เอง จิ่งเถิงมาถึงที่กาบเรือ และได้ยินคำต่อว่าของทุกคน อ
