”
ขณะที่ทั้งสองกำลังครุ่นคิดว่าทำไมเฉินเฟิงถึงมาอยู่ที่นี่เวลานี้ เสียงเย็นยะเยือกของเฉินเฟิงก็ดังขึ้น
มู่หยางปล่อยมือ เสี้ยเมิ่งเหยารีบวิ่งไปหาเฉินเฟิง
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เฉินเฟิงกวาดตามองมู่หยางด้วยสายตาเย็นยะเยือก จากนั้นเอ่ยถามพวกหวู่เหวินโป๋
เขาไม่เข้าใจ ทำไมแค่เก็บตัวถือศีลไม่กี่วัน หวู่เหวินโป๋และสี่พี่น้องตระกูลเฉินทั้งยังมีเสี้ยเมิ่งเหยาถึงมาอยู่ที่นี่ อีกทั้งยังมีคนลงไม้ลงมือกับเสี้ยเมิ่งเหยาต่อหน้าทุกคน
“พี่เฟิง เรื่องมันเป็นแบบนี้ เมื่อสิบวันก่อน จิ่งเถิงซึ่งเป็นผู้สืบทอดตระกูลจิ่งประกาศกร้าวออกมา ส่งหนังสือท้าประลองวรยุทธ์มาให้พี่ บอกว่าวันนี้จะสู้กันให้ตายไปข้างหนึ่งกับพี่ที่ทะเลสาบตะวันตก……” หวู่เหวินโป๋รู้เรื่องทั้งหมดดีที่สุด ดังนั้นเขาจึงบอกเรื่องที่เกิดขึ้นให้เฉินเฟิงฟังอย่างละเอียด รวมถึงเรื่องที่จิ่งเถิงประกาศท้าประลองเฉินเฟิง และเรื่องที่มู่หยางจะจับตัวเสี้ยเมิ่งเหยาไปเป็นสาวใช้และเรื่องที่คนมีหน้ามีตาเกือบทั้งบูโดหวาเซี่ยรวมตัวกันที่ทะเลสาบตะวันตก เวลานี้กำลังรออยู่ที่ทะเลสาบตะวันตก
“เฉิน……เฉินเฟิง ถ้าแน่จริงก็ไปสู้กับน้องเถิงของฉันสิ！”สิ้นเสียงของหวู่เหวินโป๋ อยู่ดีๆจิ่งหรินก็พูดขึ้นมา เขาพยายามปกปิดความกลัวภายในใจเอาไว้ จงใจพูดใส่ไฟเฉินเฟิง ให้เขารีบไปรับคำท้า
เมื่อเป็นแบบนี้ เขาจะได้รอดพ้นจากความซวยในครั้งนี้
กรึบ！กรึบ！กรึบ！
เสียงตอบกลับจิ่งหรินคือเส
