ียงฝีเท้าที่แสนบีบรัดหัวใจ
ภายใต้แสงอาทิตย์ เฉินเฟิงไม่พูดอะไรเลย เขาเดินมาทางมู่หยางด้วยสีหน้าเย็นยะเยือก
“นาย……นายคิดจะทำอะไร?”
เมื่อเห็นเฉินเฟิงเดินมา สัมผัสได้ถึงพลังสังหารเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวเฉินเฟิง สีหน้าของมู่หยางไร้ซึ่งความโอหัง มีเพียงความหวาดกลัว เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจน ถึงความแข็งแกร่งของเฉินเฟิง!
ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถต้านทานได้!
“วรยุทธ์ของนาย ปฏิบัติต่อคนไม่เหมือนกัน ทำตามอำเภอใจตนเอง สมควรตาย!”เฉินเฟิงเดินไปพลางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
สิ่งเสียง เฉินเฟิงเดินมาถึงตรงหน้ามู่หยาง หยุดฝีเท้า ยกเท้าขึ้นต่อหน้าทุกคน จากนั้นภายใต้แววตาหวาดกลัวของมู่หยาง เตะเข้าไปที่อกของมู่หยาง
ครึก!
ตอนที่เสียงเปราะดังขึ้น ด้วยพลังภายในที่แข็งแกร่งทำให้กระดูกซี่โครงด้านซ้ายบริเวณหน้าอกแหลกละเอียด หัวใจของเขาเองก็แหลกละเอียดทันทีเช่นเดียวกัน!
“พู่——”มู่หยางอาเจียนเป็นเลือด ตัวของเขาชักกระตุกอย่างแรงไม่กี่ครั้ง จากนั้นก็แน่นิ่ง แววตาของเขาหลุดลอย ตายไปแล้ว
เขา……ถูกเฉินเฟิงเตะตายในครั้งเดียว!
ตีเขาให้ตายเขาก็คิดไม่ถึง สิ่งที่ต้อนรับเขาจะเป็นการตายวิธีนี้!
“เฮือก!”
เห็นภาพนี้ จิ่งหรินตกใจจนหยุดหายใจ ลูกกระเดือกเต้นไม่หยุด
เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ในใจของเขาเต็มไปด้วยความกลัว สมองของเขาว่างเปล่า ไม่สามารถพูดออกมาได้แม้แต่คำเดียว มีแค่สายตาของเขาเท่านั้นที่มองเฉินเฟิงยกศพของมู่หยาง