บทที่ 642 บีบให้เขารับคำท้าประลอง
ทางด้านก่วนหนานเทียน ปรมาจารย์คงเหมิง จางเทียนซือและจ้าวอู่เต้ามหาปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ต่างพากันลอบถอนหายใจ จิ่งเถิงคนนี้ยโสโอหังมาก อีกทั้งฟังจากน้ำเสียงแล้ว ยังเป็นคนที่จิตใจเหี้ยมโหดอีกแล้ว
“สมแล้วที่เป็นผู้สืบทอดตระกูลจิ่ง คำพูดคำจาแรงยิ่งกว่ากลิ่นเท้าอีก เขามั่นใจว่าตนเองสามารถเอาชนะเฉินเฟิงได้? ยิ่งไปกว่านั้น จนถึงตอนนี้เฉินเฟิงยังไม่รับคำท้าประลองเลย!”
อาจจะเป็นเพราะตระกูลจิ่งวางท่ามากเกินไป หรืออาจจะเป็นเพราะจิ่งเถิงเหิมเกริมจนเกินไป ทำให้เหล่าจอมยุทธ์ที่อยู่บนเรืออีกลำพากันเหลืออด ด้านในยังมีคนพากันบ่นพึมพำ เหน็บแนมไปต่างๆนานา
“ทางที่ดีที่สุดนายอย่ายุ่งเลยดีกว่า ปิดปากของนายให้แน่น!” แม้ว่าคนๆนั้นจะพูดเสียงเบา แต่ก็ทุกคนบนเรือก็ยังคงได้ยิน จิ่งเถิงเป็นหนึ่งในนั้นที่ปรายตามองเขา น้ำเสียงเต็มไปด้วยการข่มขู่
เผชิญหน้ากับคำขู่ของจิ่งเถิง แม้ว่าคนที่พูดจะรู้สึกไม่สบอารมณ์ แต่เมื่อคิดถึงอำนาจของตระกูลจิ่ง บอกกับสายตาของจิ่งเซ่อเหมิงที่กวาดมองมานั้น จึงทำได้เพียงก้มหน้า ไม่กล้าส่งเสียง
ไม่เพียงแค่เขา ศิษย์ในสำนักอื่นๆต่างพากันไม่พอใจจิ่งเถิง พวกเขาเอาแต่คาดหวังให้เฉินเฟิงรีบปรากฏตัวออกมา แล้วสั่งสอนจิ่งเถิงให้หลาบจำ ส่งจิ่งเถิงไปหายมบาลจะได้ให้ยมบาลสอนว่าการเป็นคนถ่อมตนนั้นเป็นยังไง
ในเวลาเดียวกันที่พวกเขากำลังคาดหวังอยู่นั้น พวกเขาอดไม่ได้ที่จ