้มู่หยางลงมือได้เลย！”
“ได้！” ปลายสาย จิ่งหรินตอบกลับทันที จากนั้นวางสาย แล้วบอกกับมู่หยางที่อยู่ข้างๆตน：“น้องเถิงบอกว่าลงมือได้เลย”
“ขอเชิญคุณชายจิ่งหรินนำทางด้วยครับ！”
มู่หยางลุกขึ้น พูดด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก
เขารู้ดีคำว่าลงมือสองคำนี้หมายความว่าอะไร——ใช้ชื่อของจิ่งเถิง จับเสี้ยเมิ่งเหยาที่เป็นภรรยาของเฉินเฟิงมาเป็นสาวรับใช้！
“เสี้ยเมิ่งเหยาคนนั้นต้องขัดขืนอย่างรุนแรงแน่นอน นายจัดการอย่างมีขีดจำกัดด้วย พยายามอย่าทำให้เธอเจ็บตัว และห้ามฆ่าเธอเด็ดขาด” จิ่งหรินพูดเตือน
“วางใจเถอะครับ คุณชายจิ่งหริน คนอ่อนแออย่างเธอ ถ้าผมคิดฆ่าเธอ ตบแค่มือเดียวก็ตายแล้ว ถ้าผมไม่คิดจะฆ่าเธอ เธออยากฆ่าตัวตายยังเป็นเรื่องเพ้อฝัน！”
มู่หยางหัวเราะในลำคอ จากนั้นเดินตามจิ่งหรินเข้าไปในวิลล่าของหวู่เหวินโป๋
จากข้อมูลที่พวกเขาได้มา เมื่อคืนเสี้ยเมิ่งเหยาถูกคนส่งมาที่นี่ แต่พวกเขาไม่รู้ว่า เฉินเฟิงเองก็เก็บตัวถือศีลอยู่ที่นี่เหมือนกัน
เวลานี้ ภายในวิลล่าส่วนตัวของหวู่เหวินโป๋ เสี้ยเมิ่งเหยาและพี่น้องหวู่เหวินโป๋ หวู่เหวินเชี่ยน ทั้งยังมีมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่อัจฉริยะหวังเฉียน รวมถึงสี่พี่น้องตระกูลเฉิน กำลังรออยู่ด้านนอกวิลล่า
เมื่อวานเสี้ยเมิ่งเหยาเพิ่งได้รู้ข่าวว่าเฉินเฟิงถูกบีบให้ประลองวรยุทธ์
หลังจากรู้ข่าว เธอก็รีบมาจงไห่ในกลางดึก
แต่เพราะเฉินเฟิงเก็บตัวถือศีลมาโดยตลอด ทำให้เธอไม่ได้เจอกับเฉินเฟิง
ในเวลาน
