ีคนจำนวนมากแล้ว คนพวกนั้นกับคนที่หลินหวั่นชีวสะกดรอยตามมานั้นเหมือนกัน พวกเขาใส่ชุดคลุมตัวยาวหรือไม่ก็แต่งกายด้วยชุดจอมยุทธ์ มีบางคนถึงขั้นพกมีดพกกระบี่เอาไว้ แค่มองก็รู้แล้วว่าเป็นคนของบูโด
เมื่อเห็นภาพนี้ หลินหวั่นชีวครุ่นคิด แล้วเดินตรงไป
“คุณผู้หญิงครับ วันนี้ที่นี่ไม่ให้คนนอกเข้าออก รบกวนไปชมวิวที่อื่นด้วยครับ” พนักงานใส่เสื้อเชิ้ตคนหนึ่งขวางทางหลินหวั่นชีวเอาไว้ แล้วพูดด้วยความเกรงใจ
“สวัสดีค่ะ ฉันมาถึงการประลองวรยุทธ์ของเฉินเฟิงและจิ่งเถิงค่ะ” หลินหวั่นชีวพูดอธิบาย
“หื้ม?” เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหวั่นชีว พนักงานรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย จากนั้นมองหลินหวั่นชีวอย่างพิจารณา แล้วพูด：“วันนี้ นอกจากสมาชิกสหันธ์บูโดหวาเซี่ยที่ได้ทำการสมัครสมาชิกสามารถใช้บัตรสมาชิกเข้าไปดูการประลองแล้ว ยังมีคนส่วนน้อยที่ทำการประสานงานกับสมาคมกงฟูจึงจะมีโอกาสเข้าไปดู แต่ว่าพวกเขาล้วนมีบัตรแขกรับเชิญ รบกวนแสดงบัตรแขกรับเชิญของคุณด้วยครับ”
“บัตรแขกรับเชิญ?”
หลินหวั่นชีวอึ้งอีกครั้ง แล้วพูดอธิบาย：“สวัสดีค่ะ ฉันไม่มีบัตรแขกรับเชิญ แต่ว่าฉันเป็นเพื่อนของเฉินเฟิงค่ะ”
“ขอโทษด้วยครับ คุณผู้หญิง นี่เป็นคำสั่งของเบื้องบน ถ้าไม่มีบัตรแขกรับเชิญไม่อนุญาตให้เข้าไปเด็ดขาด” พนักงานปฏิเสธไม่ให้หลินหวั่นชีวเข้าไปในสถานที่ปิดล้อม จากนั้นเปลี่ยนบทสนทนา แล้วพูด：“แต่ว่า คุณบอกว่าคุณเป็นเพื่อนของเฉินเฟิง คุณสามารถรอตรงนี้ได้ ถ
