หมู่สิบฟ้าศักดิ์สิทธิ์ตรงตำแหน่งซ่างจางและเมื่อเริ่มมรรคผลจากซ่างจาง… ดูท่าเฉินไท่เหอคิดจะพิสูจน์มรรคผล ก็คงไม่พ้นพวกปฐพีข้างทาง ทองคำในเครื่องประดับ ไม้สน ไม้ทับทิม ทองคำขาวเทียน ดินบนกำแพง…หกชนิดนี้!”
นักพรตหงยวิ๋นดวงตาส่องประกาย ร่ำไตร่ตรองเงียบงัน
ทว่าในห้วงนั้นเอง ฟ้าดินก็พลันอวลไปด้วยละอองชื้นคลุ้ง น้ำคลื่นกระหน่ำคำรณก้อง สุดท้ายก็กลายเป็นนางเงือกสีแดงฉานตนหนึ่ง
มันมีหน้ามนุษย์ เสียงกังวานประดุจคู่หงส์นกแก้ว พลันสะบัดหางกลางเวหา เปลี่ยนความว่างเปล่าให้กลายเป็นคลื่นทะเล ถาโถมซัดกระแทกตำหนักเหยียนโม่ สั่นสะเทือนจนแทบแยกสลาย ทหารผีขุนพลผีที่คุ้มครองตำหนักเหยียนโม่ล้วนแตกกระเจิงไปเป็นแถบ
“คือเกล็ดมัจฉาแดง!”
นักพรตหงยวิ๋นเห็นเข้าก็พลันสรุปออกมาในทันใด “ทองเกิงแข็งแกร่งรากดินเดือนมาบรรจบ ดินน้ำเกิดยืนยาวในวังนี้ตำแหน่งพิภพลี้ลับที่เขาเลือกคือทุนทานหรือไม่?”
“ซ่างจางกับทุนทาน…ที่แท้เขาหมายปองตำแหน่งไม้ทับทิม!”
ตูม!
ทันใดนั้นเอง เพียงได้ยินเสียงกึกก้องครั้งใหญ่ จ้าวยอดเขาปะสานฟ้าก็พุ่งชนตำหนักเหยียนโม่แตกทะลายออกมา ในชั่วพริบตาก็อาศัยเงือกแดงที่ใบหน้าเป็นมนุษย์หายลับไปจากที่นั้นในทันที
ทว่าขณะนี้ใบหน้าเขากลับเคร่งเครียดถึงที่สุด
“บัดซบ! บัดซบ!”
แม้เขาจะหมายมั่นในตำแหน่งไม้ทับทิมทว่าก็ปกปิดไว้อย่างรัดกุม มิเคยเผยพิรุธ เพื่อป้องกันไม่ให้เหล่าเจินเหรินที่เลือกเส้นทางเดียวกันล่วงรู้เข้า