คลื่อนไหวของเขาในช่วงนี้เท่าไหร่นัก……”
“คุณโกหก!”
ครั้งนี้ไม่รอให้เฉินอิงไฉเอ่ยจบ แอนนี่ก็เอ่ยตัดบทอย่างเยือกเย็น
“เจ้าหญิงแอนนี่หมายความว่า……” ลางสังหรณ์ของเฉินอิงไฉชัดเจนขึ้นจนแสดงออกมาทางสีหน้า
“สมควรตาย ฉันรู้เรื่องที่คุณทำกับเฉินเฟิงทั้งหมดแล้ว!” แอนนี่เอ่ยปากอีกครั้ง คนที่สูงสง่ามาตลอดอย่างเธอแทบจะหลุดปากพูดคำหยาบออกมา “คุณและครอบครัวของคุณอิจฉาที่เขาได้เป็นผู้สืบทอดเลยส่งคนไปหาเรื่องเขาครั้งแล้วครั้งเล่า จนถึงขั้นจะฆ่าเขา!”
เมื่อได้ยินคำพูดของแอนนี่อีกครั้งสีหน้าของเฉินอิงไฉก็เปลี่ยนไป ความร้อนรนที่ปิดไม่มิดปรากฏบนใบหน้าของเขา เขาไม่ได้คิดว่าแอนนี่รู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไรทว่าสิ่งแรกที่ทำคือการแก้ตัว “เจ้าหญิงแอนนี่ ถึงแม้กระผมจะไม่รู้ว่าเจ้าหญิงได้ยินเรื่องนี้มาจากไหน แต่มันไม่ใช่เรื่องจริงแน่นอน กระผมเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา กระผมจะทำอย่างนั้นได้ยังไง”
“ฉันเคยคิดว่าสมาชิกสภาของอังกฤษคือบุคคลที่เสแสร้งที่สุดในโลกแล้ว ตอนนี้ฉันว่าฉันคิดผิด คุณต่างหากคือคนที่เสแสร้งและสกปรกที่สุดตั้งแต่ที่ฉันเคยเจอมา”
แอนนี่หยัดตัวขึ้น จับจ้องเฉินอิงไฉด้วยความโกรธพลางเอ่ยเสียงเย็น “บอกผู้บังคับบัญชาของคุณได้เลยว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปไม่ต้องพูดถึงเรื่องการลงทุนในยันเจียงกับฉันอีก ฉันจะพิจารณาให้เสด็จพ่อของฉันยกเลิกการมาเยือนหวาเซี่ยในครั้งนี้”
เอ่ยจบแอนนี่ก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่ปรายตามองเฉิน
