อิงไฉแม้แต่น้อย
“เจ้าหญิงแอนนี่!”
เฉินอิงไฉเอื้อมมือไปรั้งแอนนี่โดยจิตใต้สำนึก
“ปล่อยมือสกปรกของคุณ!” ตอบรับเฉินอิงไฉมีเพียงน้ำเสียงเย็นยะเยือกเท่านั้น บอดี้การ์ดของแอนนี่เข้ามายืนบังแอนนี่ไว้พลางเอ่ยเตือนเสียงเย็นเยียบ น้ำเสียงทุ้มต่ำและใช้แววตาข่มขู่ “เจ้าหญิงแอนนี่เข้าใจผมผิดแล้ว”
เฉินอิงไฉตกใจรีบชักมือกลับ ก่อนจะลองใช้ความพยายามสุดท้ายในการรั้งแอนนี่
ทว่าแอนนี่กลับเห็นเขาเป็นธาตุอากาศ เห็นคำพูดของเขาเป็นเพียงลมตด ก่อนจะออกจากห้องอาหารไปภายใต้การดูแลของบอดี้การ์ด
แย่แล้ว!
มองตามแผ่นหลังแอนนี่ที่เดินจากไป เฉินอิงไฉใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม
เขาไม่รู้ว่าแอนนี่รู้เรื่องระหว่างเขาและเฉินเฟิงได้อย่างไร ทว่าเขารู้ว่าหากการลงทุนในยันเจียงโดยนักลงทุนอังกฤษถูกยกเลิกและพระราชาแห่งอังกฤษยกเลิกการเดินทางมาเยือนหวาเซี่ยล้วนมีสาเหตุมาจากเขา เขาก็จะกลายเป็นคนบาปของยันเจียงและหวาเซี่ย รวมถึงทิ้งความทรงจำอันเน่าเฟะไว้ในใจของผู้มีอำนาจพวกนั้นตลอดไป
เช่นนั้นหากเขาอยากปีนขึ้นสู่ยอดพีระมิดแห่งอำนาจก็จะเป็นแค่เรื่องเพ้อฝัน
อนาคตการทำงานของเขาจะมืดมิด เรื่องนี้คือหายนะที่ทำให้เขาร้อนรน ทำให้เขากลัว เขาพยายามที่จะยื้อแล้วทว่าแอนนี่ไม่ให้โอกาสเขาแม้แต่น้อย
