นดูในสนามและพนักงานของสนามแข่งรถใต้ดินต่างก็มองเฉินเฟิงด้วยสายตาเคารพนับถือและยกย่อง มีการตะโกนเรียกชื่อเฉินเฟิงราวกับเป็นการต้อนรับการกลับมาของฮีโร่
“พี่เฟิง ทำไมฝีมือการขับรถของพี่ถึงเจ๋งขนาดนี้?”
เมื่อเฉินเฟินกลับมาถึงห้องวีไอพีชั้นสาม ในที่สุดหวู่เหวินโป๋ก็อดที่จะเอ่ยถามขึ้นมาไม่ได้
ตอนแรกเขาคิดว่าเฉินเฟิงเก่งแค่ด้านการต่อสู้ ทว่าจากที่เห็นในตอนนี้ฝีมือการแข่งรถของเฉินเฟิงไม่แย่เลยสักนิด หรือจะบอกว่าเก่งที่สุดในโลกก็คงไม่เกินจริง
เมื่อได้ยินคำถามของหวู่เหวินโป๋ จี้หงก็มองเฉินเฟิงด้วยสีหน้าแปลกใจและรอคอย รอให้เฉินเฟิงไขข้อสงสัยนี้
เฉินเฟิงยิ้มฝืดๆ “ตอนเด็กสิ่งเดียวที่ฉันชอบคือรถแข่ง”
“เวลาที่ว่างจากการฝึกการต่อสู้ ฉันมักจะไปฝึกขับรถที่สนามแข่งรถอยู่เสมอ”
“อีกอย่างฉันเป็นจอมยุทธ์ เมื่อเทียบกับคนทั่วไปแล้วปฏิกิริยาและพละกำลังของจอมยุทธ์ก็มากกว่า ในสถานการณ์แบบนี้เร่งความเร็วของรถจนสุดไม่ใช่เรื่องยากอะไร”
“แบบนี้นี่เอง!” หวู่เหวินโป๋เข้าใจในทันที
“ผมคิดว่าเป็นเพราะพรสวรรค์ของคุณชายเฉินมากกว่า คนที่ฝึกการต่อสู้มีเยอะแยะไปแต่ผมไม่เคยเห็นคนที่เก่งแบบคุณชายเฉินมาก่อน” จี้หงเอ่ยแสดงความคิดเห็น
“แค่เล่นสนุกเท่านั้นแหละ ไม่ถึงกับเป็นพรสวรรค์อะไรหรอก” เฉินเฟิงหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ
“คุณชายเฉิน สำหรับคุณแล้วอาจจะไม่สำคัญอะไร แต่สำหรับนักแข่งรถหวาเซี่ยอย่างพวกผม คุณคือเทพในใจของพวกเรา! และวันน
