นั้นแค่ครั้งเดียว ทว่าเธอจำได้ไม่เคยลืม!
“แอนนี่ เธอเคยคิดถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่งไหม” ฉับพลันแฮธาเวย์ก็เอ่ยถามขึ้นมา
แอนนี่ชะงักไป “ความเป็นไปได้อะไร?”
“ผู้ชายชาวหวาเซี่ยคนนั้นแต่งงานแล้ว” แฮธาเวย์เอ่ยอย่างจริงจัง
“แอนนี่ เธอเจอเขาเมื่อแปดปีก่อนแล้วนะ”
“แปดปีก่อน ผู้ชายคนนั้นคงอายุประมาณสิบหก ผ่านไปแปดปี ตอนนี้เขาคงอายุประมาณยี่สิบสี่แล้ว”
“ยี่สิบสี่ปี สำหรับชาวหวาเซี่ยเป็นช่วงวัยที่ต้องสร้างครอบครัวพอดี”
“ถ้าเขาแต่งงานแล้ว เธอจะทำยังไง?” แฮธาเวย์มองหน้าแอนนี่พลางเอ่ยถาม
“แต่งงานแล้วงั้นหรือ?” แอนนี่ขมวดคิ้วมุ่น “ชายชาวหวาเซี่ยมีภรรยาสองคนไม่ได้หรือ?”
แฮธาเวย์หมดคำพูด “แอนนี่ เธอเป็นถึงเจ้าหญิงของราชวงศ์อังกฤษ จะใช้ผู้ชายร่วมกับผู้หญิงคนอื่นได้ยังไง”
“เจ้าหญิงของราชวงศ์แล้วยังไง? เจ้าหญิงของราชวงศ์ใช้ผู้ชายร่วมกับผู้หญิงอื่นไม่ได้หรือ?”
แอนนี่เบะปาก “ฉันไม่สน ครั้งนี้ฉันต้องเจอเขาให้ได้”
“ถึงเขาจะแต่งงานไปแล้ว ฉันก็จะบอกเขาว่าฉันชอบเขา”
“เอาเถอะ เดี๋ยวลงจากเครื่องแล้ว ฉันจะให้ทางการของหวาเซี่ยช่วยเธอตามหา แต่เธอก็อย่าคาดหวังมากล่ะยังไงเวลาก็ผ่านไปแปดปีแล้ว ตอนนี้เขาจะยังอยู่ที่หวาเซี่ยหรือเปล่ายังไม่รู้เลย” สุดท้ายแฮธาเวย์ก็พ่ายแพ้ให้กับแอนนี่
เธอรู้ว่าครั้งนี้หากเธอไม่ช่วยแอนนี่ตามหาผู้ชายคนนั้น เกรงว่าทั้งชีวิตนี้แอนนี่คงปล่อยวางเรื่องนี้ไม่ได้
