บทที่ 616 สำนึกผิด
วินาทีนี้เขาลืมไปแล้วว่าหลังจากที่เขาแข่งชนะหวู่เหวินโป๋เขาบ้าระห่ำขนาดนั้น ถึงกับเร่งให้หวู่เหวินโป๋ทำตามที่พนันกันไว้!
วินาทีนี้เขายิ่งลืมไปแล้วว่าตอนที่เขาเผชิญหน้ากับเฉินเฟิงเขานั้นทำตัวสูงส่งขนาดไหน!
วินาทีนี้ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยความกลัว กลัวที่ต้องเผชิญหน้ากับความตาย!
“ฟึบ–”
ชั่วอึดใจต่อมา ขณะที่ใบหน้าของหลี่ตงชิงเต็มไปด้วยความกลัว ผูไห่เสิ้งก็ก้าวเท้าไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง ก่อนจะย่อตัวลงใช้มือแทนมีดแล้วฟันคอหลี่ตงท่ามกลางสายตาของคนดู
“กร๊อบ–”
เสียงกร๊อบดังขึ้นครั้งหนึ่ง คอของหลี่ตงชิงหักในพริบตาก่อนที่ร่างทั้งร่างจะล้มลงกับพื้น ร่างกายชักเกร็งอย่างรุนแรง เลือดสีแดงสดพุ่งออกมาจากปาก
สักพักร่างกายของเขาก็หยุดกระตุก ศีรษะหักงอแล้วสิ้นลมหายใจ
“ซี๊ด~”
เมื่อเห็นภาพนี้ พวกนักแข่งรถของกาวลี่ก็ตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนพลางพากันสูดปาก สีหน้าปกคลุมไปด้วยความกลัว
ส่วนผูชางจวู้นตัวแข็งค้างยืนมองศพของหลี่ตงชิงอยู่ที่เดิม
ก่อนที่จะมาหวาเซี่ย เขาเคยคิดถึงความเป็นไปได้หลายทาง ทว่าเขาไม่เคยคิดเลยว่าหลี่ตงชิงจะตาย อีกทั้งยังตายคามือของบอดี้การ์ดตัวเอง แถมยังเป็นคำสั่งจากพ่อแท้ๆของตัวเอง!
หากเขาไม่ได้ยินเสียงหายใจถี่จากความกลัวของนักแข่งรถกาวลี่ที่อยู่ข้างๆ หากเขาไม่เห็นสภาพการณ์ตายอย่างอนาถของหลี่ตงชิง เขาคงสงสัยว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดตรงหน้านี้เป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น!
ภาพลวง
