ี่นักแข่งรถกาวลี่คนนั้นเอ่ยปาก ก็มีนักแข่งรถกาวลี่อีกหลายคนที่เอ่ยขึ้นมาเช่นกัน พวกเขาล้วนไม่ยอมรับความอัปยศในครั้งนี้
“เสียใจด้วย ลูกชายคุณคงไม่มีชีวิตรอดกลับไปแล้วล่ะ”
เมื่อได้ยินคำพูดของนักแข่งรถกาวลี่เหล่านั้น เฉินเฟิงไม่ได้มีท่าทีโมโหเพียงแค่เอ่ยกับผูเหวินจีผ่านวิดีโอเท่านั้น
“สูด~”
ผูเหวินจีโมโหจนสูดหายใจครั้งหนึ่งจากนั้นก็เอ่ยอย่างเกรี้ยวกราด “ผูไห่เสิ้ง!”
“ครับ ท่านประธาน!”
ผูไห่เสิ้งรับคำอย่างรวดเร็ว
“ใครที่มันไม่ยอมขอโทษพร้อมกับเสี่ยวชวนก็ตัดขามันซะ!”
ผูเหวินจีใช้ไม้แข็ง ถึงแม้การทำแบบนี้จะทำให้มีคนไม่พอใจ ทว่าเรื่องมาจนถึงขั้นนี้เขาไม่สนใจอะไรแล้ว
“ครับ!”
ผูไห่เสิ้งรับคำสั่งจากนั้นก็กวาดสายตามองนักแข่งรถกาวลี่พวกนั้นด้วยสายตาเย็นยะเยือก “ฉันขอเตือนว่าพวกแกอย่าทำอะไรโง่ๆ ไม่อย่างนั้นฉันจะทำตามที่นายท่านสั่ง ตัดขาพวกแกซะจะได้ช่วยพวกแกคุกเข่าได้ง่ายขึ้น!”
ขวับ!
เมื่อได้ยินคำพูดของทั้งผูเหวินจีและผูไห่เสิ้งแล้ว นักแข่งรถกาวลี่พวกที่ไม่ยอมทำตามก็สีหน้าเปลี่ยนทันที จากนั้นต่างก็เห็นความกลัวจากใบหน้าของอีกฝ่าย
เพราะว่าพวกเขารู้ดีว่าคำพูดของผู้หวินจีคือคำสั่งสูงสุดสำหรับผูไห่เสิ้ง ผูไห่เสิ้งจะต้องทำตามอย่างไม่มีข้อแม้แน่นอน!
ถ้าเป็นอย่างนั้นสุดท้ายยังไงพวกเขาก็ต้องคุกเข่าแถมยังต้องโดนตัดขา อีกทั้งเมื่อกลับถึงกาวลี่แล้วก็ไม่มีทางคิดบัญชีกับผูเหวินจีได้แน่นอน!
“คุณชาย……”
ในขณะที่น
