ำพึงเสร็จ อยู่ๆ บูกัตติ เวย์รอนคันข้างหน้าก็ลดความเร็วลง
“จึ๊~”
นาทีถัดมา เสียงยางรถยนต์เสียดสีกับพื้นถนนก็หอนขึ้น บูกัตติ เวย์รอนสีดำทำดริฟท์ที่ไร้ที่ติ จากนั้นอยู่ๆ ก็เพิ่มความเร็ว หายไปจากสายตาของผูชางจวู้น
“เอ่อ……”
พอเห็นภาพนี้ ผูชางจวู้นตกใจจนเบิกตาโพล่ง ราวกับไม่กล้าเชื่อว่าทั้งหมดนี้เป็นความจริง ทั้งเนื้อทั้งตัวตกอยู่ในภวังค์ชั่ววูบ
เหลือเชื่อ?
“อันตราย!”
ทันทีที่ ผูชางจวู้นเหมือนตื่นจากฝัน ก็รีบหันหัวรถไปทางตรงกันข้ามกับโค้ง แล้วเหยียบเบรก
นี่คือขั้นตอนแรกในการทำดริฟท์!
ทว่า——
เนื่องจากตกตะลึงการดริฟท์ที่เพอร์เฟ็คของเฉินเฟิงเมื่อครู่ ทำให้เขาตกอยู่ในภวังค์ชั่ววูบ การตอบสนองช้าไปครึ่งจังหวะ ปรากฏว่าพอรถสะบัดออกไป เลยชนกับราวกั้นทาง
“ว๊าก~”
ตามมาด้วย หันพวงมาลัยกลับ เหยียบคันเร่ง บูกัตติ เวย์รอนสีขาวแฉลบกับราวกั้นทางดังสนั่นผ่านไป จนเขาตกใจเหงื่อท่วมตัว
เพราะการตกอยู่ในภวังค์ของเขา เกือบจะดับทั้งคนทั้งรถแล้ว!
หวุดหวิดไปนิดเดียว……
การตกอยู่ในภวังค์เพียงชั่วพริบตา เกือบทำให้ผูชางจวู้นต้องดับทั้งคนทั้งรถ ขณะเดียวกันก็ทำให้เขาต้องทิ้งห่างจากเฉินเฟิงอีกครั้ง!
ในช่วงสตาร์ท เฉินเฟิงห่างจากเขาแค่ครึ่งตัวรถ ภายหลังห่างเป็นหนึ่งตัวรถ สองตัวรถ นาทีนี้หลังจากผ่านโค้งแรก เฉินเฟิงสลัดเขาออกไปเกือบหนึ่งร้อยเมตร!
จากความเร็ว300กิโลเมตรต่อชั่วโมง หรือก็คือ80เมตรต่อวินาที!
โดยทั่วไปแล้ว การแข่