ดีว่า ถ้าหวู่เหวินโป๋ไม่เหยียบคันเร่งจนมิดเพื่อไล่ตามลี่ตงชิงอย่างใจร้อน นอกจากว่าจะเกิดความขัดข้องของรถแข่งแล้ว ไม่งั้นไม่มีทางเกิดอุบัติเหตุคนดับคารถแน่
ไม่นาน ภาพของจุดตรวจที่ห้าก็ปรากฏขึ้น ยังคงเป็นรถKoenigsellขึ้นนำผ่านไป ส่วนรถแอสตันมาร์ตินตามหลังห่างไปเกือบสามวินาที
“เฮ้อ ดูท่าคุณชายโป๋แพ้แน่เลย!”
“คุณชายโป๋แพ้รอบนี้ เท่ากับแพ้ห้ารอบติดเลยนะ!”
“แม่งเอ๊ย อึดอัดชะมัด ไม่สบอารมณ์เล้ย?”
จากนั้นบรรดานักแข่งรถหวาเซี่ยและผู้ชมก็เอ่ยปากพูดกันอีก น้ำเสียงของพวกเขาไม่เหลือความตื่นเต้นอีกเลย มีแต่ความอดกลั้น
เดิมพวกเขาคิดว่าหวู่เหวินโป๋จะทวงคืนได้ซักตา ดูตอนนี้แล้ว เว้นแต่ว่าหลี่ตงชิงจะทำพลาด ไม่งั้นความหวังริบหรี่มาก
เหมือนดั่งที่เฉินเฟิงและพวกนักแข่งรถคาดเดากันไว้เป๊ะ หวู่เหวินโป๋แพ้แล้ว!
ผ่านไปอีกยี่สิบนาที รถKoenigsellแล่นผ่านเส้นชัยเข้าไป ส่วนแอสตันมาร์ตินตามหลังเข้าเส้นชัยช้าไปสามสิบวินาที
สามสิบวินาที!
เวลาห่างกันมาก
นี่ถือเป็นความอัปยศอดสูของหวู่เหวินโป๋และนักแข่งรถหวาเซี่ย—ที่นี่เป็นถิ่นหวู่เหวินโป๋นะ!
โดนอีกฝ่ายเอาชนะราบคาบในถิ่นตัวเอง มันขายหน้าเบอร์ไหนเนี่ย?!
หลายวินาทีผ่านไป รถKoenigsellขับเข้ามาจอดข้างทางได้ก่อน หลี่ตงชิงก้าวลงมาจากรถด้วยสีหน้ายิ้มเย็น
พวกนักแข่งรถกาวลี่แต่ละคนสีหน้ายิ้มแสยะ รอดูรถแอสตันมาร์ติน
พวกเขากำลังรอ รอหวู่เหวินโป๋ลงจากรถ จากนั้นก็คุกเข่าต่อหน้าพว
