บทที่ 600 พนันชีวิต
วินาทีต่อมา เสียงโห่ร้องดังขึ้น
นักแข่งรถกาวลี่เปิดแชมเปญฉลอง ต่างโห่ร้องอย่างฮึกเหิม
ฝั่งหวาเซี่ย ไม่ว่าจะเป็นนักแข่งรถหวาเซี่ยหรือผู้ชมต่างเงียบกริบเป็นเป่าสาก
จนถึงตอนนี้ ฝั่งหวาเซี่ยแพ้รวด!
พอได้ยินเสียงโห่ร้องของพวกนักแข่งรถกาวลี่โดยมีผูชางจวู้นเป็นหัวโจก ไม่ว่าจะเป็นนักแข่งรถหวาเซี่ยที่มาจากทั่วทุกสารทิศ หรือแม้แต่ผู้ชมที่มาเพื่อดูการแข่งในคืนนี้เป็นพิเศษ ต่างทำหน้าเหมือนกินแมลงวันเข้าไป สีหน้าไม่สู้ดีกันขึ้นไปเรื่อยๆ!
ไม่เพียงแค่พวกเขา หวู่เหวินโป่กับจี้หงเองก็สีหน้าย่ำแย่พอกัน
“เหอะ ไม่คิดเลยว่าแกยังกล้าโผล่หน้ามาอีก? ฉันคิดว่าแกจะมุดหัวอยู่ในห้องไม่กล้าออกมาแล้วซะอีก!”
วินาทีต่อมา หลี่ตงชิงก็เห็นพวกเฉินเฟิงสามคน เลยเดินเข้ามาหาเอง พลางมองหวู่เหวินโป๋อย่างเย้ยหยัน “อาจารย์ฉันบอกว่าจะพาคนมายึดแชมป์แข่งรถหวาเซี่ย ตอนแรกแกไม่เชื่อ ตอนนี้เชื่อหรือยังล่ะ?”
“การแข่งยังไม่จบ!” พอเห็นสีหน้าเหิมเกริมกร่างของหลี่ตงชิง และได้ยินคำพูดถากถางของเขา หวู่เหวินโป๋กัดฟันตอบ
“ต่างกันไหมล่ะ? แกคิดว่าแกจะเอาชนะฉัน หรืออาจารย์แกจะเอาชนะอาจารย์ฉันได้หรือไง?” หลี่ตงชิงยิ้มเย็น
“เดี๋ยวผลลัพธ์จะบอกนายเอง!” หวู่เหวินโป๋ตอบเสียงเย็น
“เหอะ ในเมื่อแกมั่นใจขนาดนี้ งั้นเรามาพนันกันให้มันส์กว่านี้หน่อย—-นอกจากเงินพนันก่อนหน้านี้แล้ว ถ้าแกแพ้ ก็ฆ่าตัวตายซะ ถ้าฉันแพ้ก็แล้วแต่แกจะจัดการ เป
