นตระกูลเขาและตระกูลหลี่ในสายตา!
“เหวินโป๋ นายทำถูกแล้ว ที่นี่คือหวาเซี่ย ไม่ต้องพูดว่าเขาเป็นแค่นักแข่งรถกาวลี่ธรรมดาคนหนึ่ง ต่อให้เขาเป็นประธานาธิบดีของกาวลี่มาเอง ก็จะมาทำร้ายคนโดยไร้เหตุผลไม่ได้!”
พอได้ยินคำข่มขู่ของผูชางจวู้น เฉินเฟิงเอ่ยปากทันที น้ำเสียงเขาพูดชัดถ้อยชัดคำ “ส่วนเรื่องคำขู่ของผูชางจวู้นนั่น ไม่ต้องไปใส่ใจ ให้คนของนายจัดการได้เต็มที่เลย ไม่เพียงแค่ตบสองฉาด หักขาเพิ่มอีกขาด้วย! พวกเขาอยากล้างแค้นให้มาหาพี่!”
“จัดการตามที่พี่เฟิงสั่ง!”
ได้ยินคำพูดของเฉินเฟิงข้างหู หวู่เหวินโป๋ฮึกเหิมมาก เดิมเขาก็ยังกังวลว่าทำแบบนี้จะเท่ากับเป็นการฉีกหน้าผูชางจวู้นเต็มๆ และเป็นศัตรูกับตระกูลผู แต่ตอนนี้เฉินเฟิงเอ่ยปากแล้ว เขาก็ไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรอีก
พูดให้เวอร์หน่อย ขอเพียงเฉินเฟิงสั่งมาคำเดียว ต่อให้ผูชางจวู้นเขาก็กล้าชก!
“ครับ คุณชายเฉิน คุณชายโป๋!” บอดี้การ์ดสองคนรับคำในทันที และปราดเข้าไปหานักแข่งรถกาวลี่ที่ก่อเรื่องคนนั้น
“พวกแกคิดจะทำอะไร?”
นักแข่งรถกาวลี่คนนั้นตะคอกเสียงดังด้วยความโกรธ
“เพี๊ยะ—“
เขาได้รับตบหนึ่งมาเป็นคำตอบ
“เพี๊ยะ!”
นักแข่งรถกาวลี่คนนั้นกำลังจะด่า ก็โดนตบสองเข้าให้ เขามึนงงไปเลย
ในขณะเดียวกันบอดี้การ์ดดอีกคนก็ยกไม้ในมือตีลงไปที่ขาของนักแข่งกาวลี่คนนั้นอย่างแรง
“ปึ้ก!”
“พลั่ก—“
วินาทีต่อมามีเสียงสองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน
นักแข่งกาวลี่คนนั้นโดนตีจนล้มไปกองกับพื