ู้ เห็นเจ้าหน้าที่สาวของเราคนหนึ่งก็เข้าไปก้อร่อก้อติกด้วย และยังทำตัวลามกตบก้นเจ้าหน้าที่สาวของเรา เจ้าหน้าที่สาวของเราไม่เต็มใจเลยโดนเขาตบหน้าเข้าให้สองฉาดเลย”
พนักงานรายงานอย่างโกรธแค้น: “นอกจากนี้นักแข่งรถกาวลี่คนนั้นยังปากกล้า บอกว่าไม่อยากเห็นหน้าเจ้าหน้าที่สาวคนนั้นอีก ให้เธอรีบไสหัวออกไปจากที่นี่ เจ้าหน้าที่สาวร้อนใจมากไม่รู้จะทำยังไงดี ได้แต่ร้องไห้มาหาผม”
“เรื่องนี้ฉันจัดการเอง”
หวู่เหวินโป๋รับคำเสียงต่ำ ตัดสินใจลุกขึ้นทันที
“เหวินโป๋ พี่ไปกับนายด้วยดีกว่า”
เฉินเฟิงเองก็ลุกขึ้นมา เขาอยากรู้ว่าหวู่เหวินโป๋จะจัดการเรื่องนี้ยังไง
หลังจากเข้าฤดูหนาวแล้ว ถึงเวลาตอนกลางวันจะเริ่มนานขึ้น แต่พอหลังหกโมงก็มืดแล้ว ไฟสว่างทั่วทั้งที่จอดรถ รถแข่ง รถมอเตอร์ไซด์ที่จอดเต็มที่จอดรถ แต่ไม่มีคันไหนเลยมีทะเบียนรถของกาวลี่
เฉินเฟิงและหวู่เหวินโป๋รู้จากพนักงานของสนามแข่งรถว่า นักแข่งรถกาวลี่ทั้งหมดรวมถึงราชานักแข่งรถอย่างผูชางจวู้นด้วย พอตรวจสอบและปรับปรุงรถตัวเองเสร็จ จะขับรถลงไปทำความคุ้นเคยกับสนามแข่งเลย
ดังนั้นเฉินเฟิงกับหวู่เหวินโป๋เลยพายามรักษาความปลอดภัยของสนามแข่งรถแปดคน ที่จริงคือผู้ช่วยมายังเส้นชัยของลู่แข่ง และยังเป็นจุดเริ่มต้นด้วย
ถึงจะเกิดเหตุการณ์ที่นักแข่งรถกาวลี่ตบหน้าเจ้าหน้าที่สาวไป แต่งานด้านเตรียมความพร้อมของรถยังคงกระทำอย่างเป็นลำดับขั้นตอน
พื้นที่ว่างของเส้นชัยลู่แข่งได
