ำพูดของโจวโพ่คอง กลับพลิกการคาดเดาในก่อนหน้านี้ของเขาอย่างสิ้นเชิง
เฉินห้าวเทียนหายสาบสูญไปเพื่อช่วยชีวิตหลินชีงตี้
คำพูดนี้แสดงว่าความสามารถของเฉินห้าวเทียน มีความเป็นไปได้ว่าแข็งแกร่งกว่าหลินชีงตี้เท่านั้น
“ใช่ ตอนนั้นห้าวเทียนกับชีงตี้ หายสาบสูญไปพร้อมกันจริง” โจวโพ่คองพยักหัว น้ำเสียงค่อยข้างสับสน
เขากับเฉินห้าวเทียน กับหลินชีงตี้เป็นรุ่นเดียวกัน เมื่อพูดจริงๆแล้ว เขาถือว่าเป็นศิษย์พี่ของเฉินห้าวเทียนกับหลินชีงตี้ แต่ทว่า ความสามารถของเขาสู้เฉินห้าวเทียนกับหลินชีงตี้ไม่ได้
ภายหลังเฉินห้าวเทียนกับหลินชีงตี้ ต่างก็กลายเป็นปรมาจารย์บูโด แต่เขากลับติดอยู่ตรงที่ครึ่งปรมาจารย์
“พ่อของผมเป็นปรมาจารย์บูโดหรือ?” ถึงแม้ในใจก็คิดอยู่แล้ว แต่เฉินเฟิงก็อดที่จะถามไม่ได้ เขาไม่ค่อยอยากเชื่อ พ่อที่เคยเห็นหน้าเพียงไม่กี่ครั้งคนนั้น เป็นถึงปรมาจารย์บูโดคนหนึ่ง
“ใช่ ห้าวเทียนก็เป็นปรมาจารย์บูโดคนหนึ่ง” โจวโพ่คองยืนยันสิ่งที่เฉินเฟิงคาดคิด
เวลานี้ เฉินเฟิงตกตะลึงอย่างมาก
เฉินห้าวเทียน เป็นปรมาจารย์บูโดจริงๆด้วย
เช่นนี้ เท่ากับว่าตระกูลเฉินมีปรมาจารย์ถึงสองคน
“พวกเขาหายสาบสูญไปได้อย่างไร?” หลังจากตกตะลึงแล้ว เฉินเฟิงก็ถามคำถามนี้ออกมา ตอนนี้เขายิ่งแปลกใจ ความอัตรายที่หลินชีงตี้ พบเจอในตอนนั้นคืออะไรกันแน่ ความอัตรายนี้สามารถทำให้ปรมาจารย์บูโรสองคน หายสาบสูญไปพร้อมกัน
“เรื่องที่เกี่ยวกับการหายสาบสูญ
