ไปของพวกเขา ตอนนี้ผมยังบอกคุณไม่ได้”
“นี่เป็นความลับสูงสุดของหวาเซี่ย” โจวโพ่คองส่ายหัว ปฏิเสธเฉินเฟิง
ไม่รอให้เฉินเฟิงได้พูดอะไร โจวโพ่คองก็พูดขึ้นอีกว่า “แต่ผมสามารถบอกคุณได้ว่า ตอนนี้พวกเขายังมีชีวิตอยู่”
ยังมีชีวิตอยู่?
ได้ยินคำพูดนี้แล้ว เฉินเฟิงค่อยโล่งอก ยังมีชีวิตอยู่ก็ดี ขอเพียงยังมีชีวิตอยู่ งั้นก็แสดงว่ายังมีความหวัง
“เรื่องที่ห้าวเทียนกับชีงตี้หายสาบสูญ ไม่ใช่สิ่งที่คุณควรคิดในตอนนี้ สิ่งที่คุณควรคิดในตอนนี้คือ ทำยังไงให้กลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างรวดเร็ว เพราะในไม่ช้า ก็จะมีคนมาหาเรื่องคุณ” หลังจากเงียบไปสักพัก โจวโพ่คองพูดขึ้นด้วยเสียงเครียด
“ท่านผู้อาวุโสโจวหมายถึงประเทศญี่ปุ่นหรือ?” เฉินเฟิงถาม
โจวโพ่คองส่ายหัว พร้อมพูดว่า “ไม่ใช่ประเทศญี่ปุ่น คนของประเทศญี่ปุ่นยังไม่มีความกล้าหาญขนาดนั้น หากคุณยังอยู่ในหวาเซี่ย พวกคนของประเทศญี่ปุ่น ก็จะไม่กล้าแตะต้องคุณตลอดไป”
“คนที่จะมาหาเรื่องคุณ ผมหมายถึงคนมาจากหวาเซี่ยของเรา”
มาจากหวาเซี่ย?
เฉินเฟิงหรี่ตาลง หรือว่าหมายถึงคนของตระกูลเฉิน?
“คุณรู้เรื่องการแข่งขันบูโดระดับโลกไหม?” เวลานี้ โจวโพ่คองเปลี่ยนเรื่องพูดขึ้นมากะทันหัน
เฉินเฟิงอึ้งไปก่อน แล้วก็ส่ายหัว เขาไม่รู้เรื่องการแข่งขันบูโดระดับโลกอะไรนั่น
“การแข่งขันบูโดระดับโลก เป็นการแข่งขันบูโดที่จัดขึ้นโดยสหพันธ์วูซูนานาชาติ”
“และนี่ก็เป็นการแข่งขันบูโดที่ยิ่งใหญ่ที่สุ
