่างหนึ่งโผล่มาจากห้องโดยสาร
คือเทียนจ้าวเจินเหย่
เขานั่งเครื่องบินรบมาถึงสนามบินทหารหนึ่งในฮอกไกโดก่อนแล้ว จากนั้นก็นั่งเฮลิคอปเตอร์ทหารมาถึง ที่นี่ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง ซึ่งเร็วกว่าเครื่องบินพลเรือน 1 ชั่วโมงเต็มๆ
กงปุ่นป้านฉางตามหลังเทียนจ้าวเจินเหย่มาติดๆ
“ท่านใหญ่เทียนจ้าว ประธานกงปุ่น！”
หลังจากที่เห็นเทียนจ้าวเจินเหย่ลงจอดได้อย่างราบรื่น ไม่ว่านินจาทั้ง 20 นายนั้น หรือจะเป็นนินจาชั้นสูงอย่างชิงมู่ รูม่านตาค่อยๆขยาย จากนั้นก็โค้งคำนับให้กับเทียนจ้าวเจินเหย่ เกิดความเลื่อมใสและความเคารพยำเกรงในดวงตาอย่างเปิดเผย “ก่อนที่ฉันจะมาถึงที่นี่ จอมยุทธ์หวาเซี่ยท่านนั้นได้เข้ามายังสำนักใหญ่นินจาหรือเปล่า”
จ้าวเจินเหย่เอ่ยปากถามคำถามที่สำคัญที่สุดออกมา เขารู้ดี ว่าสิ่งนี้จะตัดสินว่าแผนการสังหารเฉินเฟิงจะสามารถดำเนินการได้อย่างราบรื่นหรือไม่
“ท่านใหญ่เทียนจ้าว ตั้งแต่ที่เราออกจากฐานทัพมา ก็ดำเนินการตรวจสอบกับฐานทัพมาโดยตลอด ไม่ได้พบว่าเฉินเฟิงแฝงตัวเข้ามาในฐานทัพ
ชิงมู่รายงาน เขาเห็นด้วยกับการวิเคราะห์ของลูกน้อง และไม่ได้พูดถึงเหตุขัดข้องของหน้าจอกล้องวงจรปิดที่ไม่ถึง 1 นาที
ท้ายที่สุดเขาคิดว่า เทียนจ้าวเจินเหย่นักสู้คนหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องทำความเข้าใจกับเทคโนโลยีเช่นนี้ และอีกอย่างเทียนจ้าวเจินเหย่ต้องการแค่ผลลัพธ์ ไม่ได้ต้องการการวิเคราะห์หรือการตัดสินอะไรทั้งนั้น
“โอเค ไปที่สำนักใหญ่นินจ
