าวนี้ ไม่ว่าลมจะกรรโชก ฟ้าจะคำราม น้ำจะท่วม ไฟจะลุก ล้วนไม่อาจแตะต้องบรรพชนถิงโยวได้แม้แต่น้อย
เพราะฐานะได้แปรเปลี่ยนไปแล้ว
ผู้อาวุโสทั้งแปดคืนสู่ตำแหน่งตำหนักเหยียนโม่บรรลุความสมบูรณ์ฐานะของบรรพชนถิงโยวจึงทะยานแซงหน้าลวี่หยางไปแล้ว และกำลังพุ่งเข้าหาขอบเขตของผู้วางรากฐานด้วยความเร็วอย่างน่ากลัว!
“ไร้ประโยชน์เสียแล้ว เมื่อตัวข้าถูกบีบให้เปิดเผยฐานะ และรวบรวมตำหนักเหยียนโม่กลับคืนอีกครา กลยุทธ์ใดของเจ้าก็ล้วนไร้ความหมาย มหาวิชาเทพนี้ ในอดีตข้าและผู้วางรากฐานทั้งหลายร่วมกันพัฒนา หากมีผู้วางรากฐานสมบูรณ์เก้าคนประจำตำแหน่ง ก็อาจแสร้งถือครองฐานะโอสถทองคำต่อกรกับเจินจวินได้สักคราหนึ่ง!”
น้ำเสียงของบรรพชนถิงโยวเปี่ยมด้วยความหยิ่งผยอง
สายธารมรรคผลใต้หล้า สำนักใดบ้างที่ไม่อยากจะคงอยู่ในโลกหล้าอย่างยาวนาน สำนักใดบ้างที่ไม่อยากจะก้าวขึ้นไปอีกขั้น? วิถีอสูรวิญญาณก็เป็นหนึ่งในนั้น และพวกเขาเกือบจะประสบความสำเร็จแล้ว!
หากมิใช่เพราะเจ้าสำนักนิกายกระบี่หยกสวรรค์ในยุคนั้น…
หากมิใช่เพราะเจินจวินผู้นั้น…
หากมิใช่เพราะปราณกระบี่สายนั้น…
“…ฆ่า!!!”
บรรพชนถิงโยวคำรามกึกก้องด้วยโทสะฐานะของตำหนักเหยียนโม่ยังคงพุ่งทะยานขึ้นต่อเนื่อง กระทั่งก้าวข้ามสภาวะทั่วไป เข้าสู่ภาวะเหินสู่ขอบเขตวางรากฐานที่มักจะเกิดขึ้นเมื่อฝ่าทะลุสู่ระดับใหม่โดยสมบูรณ์!
“เจ้าหนุ่มน้อย เจ้าจงดูให้ดี นี่แหละคือขอบเขตสูงสุดของขั้นรวมลมปร