าณ!”
บรรพชนถิงโยวนั่งเหนือตำหนักเหยียนโม่กลิ่นอายพลังสูงส่งจนสัมผัสแทบมิได้ ชั่วพริบตาเดียวก็ฝ่าทะลุแนวกั้นทั้งเก้าชั้นของฟ้าดิน ยืนหยัดเหนือ “ขอบเขตวางรากฐาน” โดยสมบูรณ์!
วินาทีถัดมา ดวงตาลวี่หยางเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง!
เพราะเขาเคยผ่านการฝ่าทะลุมาแล้ว จึงรู้ดีว่า การบรรลุสู่ขั้นวางรากฐานแบ่งออกเป็นสองช่วง ขั้นแรกคือเหินเข้าสู่ขอบเขตวางรากฐานและขั้นที่สองจึงจะเป็นการหล่อหลอมรากฐานเซียน
และในเวลานี้ บรรพชนถิงโยวได้สำเร็จขั้นแรกแล้ว เขาเหินขึ้นสู่ขอบเขตวางรากฐานอย่างสมบูรณ์
แต่เขากลับมิได้เลือกที่จะหล่อหลอมรากฐานเซียน…
หากแต่เริ่ม
ร่วงลง!
เห็นเพียงบรรพชนถิงโยวประทับอยู่บนขอบเขตวางรากฐานยกนิ้วชี้ออกไปเพียงหนึ่งครา พร้อมกับเริ่มดิ่งลงจากที่สูง ชั่วพริบตาเงามืดก็ครอบคลุมทั่วทั้งจิตสำนึกของลวี่หยาง
เขาเข้าใจในทันทีถึงสิ่งที่บรรพชนถิงโยวกำลังแสดงออก เป็นการโจมตีจากระดับผู้วางรากฐาน ที่แลกมาด้วยการ “ฝ่าทะลุขั้นล้มเหลว”! หากวัดกันที่แรงปะทะอย่างเดียวแล้ว การโจมตีครั้งนี้แทบไม่ต่างอะไรกับการโจมตีของผู้วางรากฐานโดยแท้!
นามของมันคือ
ฟ้าถล่ม!
วินาทีถัดมา เงามืดกระแทกลง
ร่างของลวี่หยางถูกกลืนหายไปในบัดดล ผืนดินรัศมีร้อยลี้ยุบพังถล่ม ค่ายกลและยันต์ทุกสายแตกร้าวในทันใด ควันฝุ่นพวยพุ่งราวกับมังกรใต้พิภพทะยานขึ้นสู่สวรรค์
เพียงหนึ่งการปะทะ ราวกับฟ้ากลบโลก มหาสมุทรปั่นป่วนไร้ทิศทาง!
ช่วงเวลานั้น มอ