้ว่าเธอจะไม่รู้เรื่องอะไร แต่เธอก็เข้าใจความจริงที่ว่าการฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต
ยิ่งไปกว่านั้นเฉินเฟิงฆ่าคนไม่ได้หนึ่งหรือสองคนแต่เป็นร้อยคน!
วงการศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่นและคนทั่วหล้าจะต้องไม่ปล่อยเขาไป
“ไม่เป็นไร ไม่อันตรายเชื่อฉันเถอะ” เฉินเฟิงยิ้มมันอันตรายแน่นอน ถ้าเขาอยู่ในญี่ปุ่น ถ้าไม่มีอุบัติเหตุอะไรเกิดขึ้นคนในวงการศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่นและคนทั่วหล้าจะตามล่าเขา
แต่นี้ก็ไม่ใช่ไม่มีทางออก
สิบนาทีต่อมา รถญี่ปุ่นสีดำคันหนึ่งหยุดอยู่ข้างทาง
ชายคนหญิงคนลงจากรถ
ทั้งชายและหญิงสวมชุดดำเกือบจะกลมกลืนไปกับแสงค่ำคืน
หลังจากทั้งสองลงจากรถแล้วพวกเขาก็มองไปรอบ ๆ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีใครตามมา จากนั้นพวกเขาก็โทรหาเฉินเฟิง แล้วกระซิบ “รุ่นพี่ พวกเราถึงแล้ว”
“อืม ฉันเห็นแล้ว”
เมื่อพูดจบ เฉินเฟิงก็กระโดดลงมาจากท้องฟ้า
และร่างที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน ทำให้ชายหญิงตกใจทันที
พวกเขาไม่ได้คาดคิดว่าเฉินเฟิงจะอยู่เหนือหัวของพวกเขา
เฉินเฟิงเหลือบมองพวกเขาทั้งสองอีกครั้งและหลังจากยืนยันว่าไม่มีอุปกรณ์ติดตามพวกเขา เฉินเฟิงก็โล่งใจ เมื่อกี้เขาเฝ้าดูสถานการณ์จากบนหลังคาอยู่ตลอด แม้ว่าสือโพ่จุนจะบอกว่าสองคนนี้ไว้ใจได้อย่างแน่นอน แต่เพื่อรับประกัน เขาตัดสินใจที่จะสังเกตอีกรอบ
เมื่อทั้งสองคนแสดงบางอย่างผิดปกติเขาจะไม่ส่งLให้พวกเขา
“รุ่นพี่วางแผนที่จะช่วยเหลือหลินหวั่นชีวเมื่อไหร่?”
ทั้งสองแสดงท
